پرهيزكار پاكيزه پنهان و گمنام است و بدترين بندگان خدا آن فرد انگشت نشان است تا آخر خير . . . مهج الدعوات هم با اسناد ما تا سعد بن عبد اللَّه از كتاب خود بطور مرفوع نقل كرده كه حضرت رضا عليه السّلام فرمود و همانطور نقل نمود . 13 - نهج البلاغه امير مؤمنان عليه السّلام فرمود . خوشا به حال كسى كه ملازم خانه خود باشد و مقدار كافى از قوت و خوراك داشته و اشتغال باطاعت پروردگار خويش نموده و بر خطا و گناه خود بگريد سر در كار خويش و مردم از دست او راحت باشند . 14 - عده الداعى حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه خداوند ايمانش را موجب انس و دلخوشى او قرار داده كه از اثر ايمان سكون دل و آرامش قلب دارد بطورى كه اگر در بالا و قله كوهى باشد وحشت و اضطراب ندارد . حلبى از امام ششم عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : با مردم آميزش داشته باش تا در نتيجه آنان را بشناسى و چون شناختى از آنها بيزار ميشوى . حضرت عسكرى عليه السّلام فرمود : وحشت و بيزارى از مردم به مقدار معرفت و شناختن آنها است . حضرت باقر عليه السّلام فرمود : بنده : حق عبادت و بندگى را در صورتى انجام داده كه توجه و ارتباط خود را كاملا از تمام خلق قطع نموده و فقط به خدا بپيوندد در اين حال است كه خدا فرمايد اين شخص بنده خالص من است و او را به لطفش ميپذيرد . موسى بن جعفر عليه السّلام به هشام بن حكم فرمود : اى هشام صبر بر تنهائى نشانه عقل كامل و نيرومند است آن كس كه خداوند به او عقل قوى عنايت فرمايد از دنيا طلبان و اهل دنيا كناره ميگيرد و به آن چه نزد خدا است ( آخرت و رضوان اللَّه ) شوق دارد و با خداوند انس و الفت دارد بهنگام وحشت و او است رفيق و همراهش بهنگام تنهائى و ثروت و بىنيازيش هنگام فقر و تهيدستى و عزت بخش او است بدون داشتن فاميل اى هشام عمل اندك كه توام با علم و معرفت باشد پذيرفته و پاداش آن دو برابر است ولى عمل و عبادت زياد از جهال و نادان مردود . امام دهم حضرت هادى عليه السّلام فرمود : اگر تمام مردم در مسير و راهى باز و وسيع بروند تو بايد در راه آن مردى كه خدا را با كمال اخلاص و پاكى نيت مىپرستد قدم گذارى و در مسير او حركت كنى .