و كار هستند ، گرسنگى و سختى را تحمل مىكنند تا مالى فراهم آورند ، آنها اموال را جمع مىنمايند و در راه دين خرج نمىكنند ، كوشش آنها فقط جمع‌آورى و نگهدارى مال مىباشد . كاسب بايد مشغول كسب گردد و دنبال روزى برود ولى در دلش به خداوند توكل داشته باشند ، اگر مالش زياد گرديد مانند امين عالمى با آن رفتار كند ، و بودن آن مال و يا از دست دادن آن برايش مساوى باشد ، اگر مال را نگه مىدارد براى خدا باشد و اگر انفاق مىكند در راه خدا باشد . 45 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر چيزى براى او حدى هست ، عرض كردم حد يقين چيست فرمودند اينكه جز از خداوند از كسى نترسى . 46 - جابر جعفى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : كه بنده‌اى طعم ايمان را نخواهد چشيد مگر اينكه يقين كند هر چه به او مىرسد از روى خطا نيست . 47 - يونس گويد : از امام رضا عليه السّلام سؤال كردم از ايمان و اسلام براى من بفرمائيد ، امام فرمودند : ابو جعفر عليه السّلام مىفرمود : ايمان يك درجه از اسلام بالاتر است ، و تقوى يك درجه از ايمان بالاتر مىباشد و يقين يك درجه بالاتر از تقوى مىباشد . بين مردم چيزى كمتر از يقين تقسيم نشده است ، گويد : عرض كردم يقين چيست ، فرمودند : توكل بر خداوند ، تسليم در برابر خداوند ، رضا به حكم خداوند ، و تفويض كارها به خداوند ، گفتم تفسير اينها چيست ، فرمودند ابو جعفر چنين گفتند . 48 - زيد بن وهب گويد : شاميان در جنگ صفين خود را به على عليه السّلام نزديك كردند ، به خداوند سوگند نزديك شدن آنها به على موجب شد كه او به سرعت به آنها حمله كند ، حسن فرزندش به او گفت چه ضررى داشت كه اگر به طرف يارانت كه پشت سرت بودند مىرفتى . على عليه السّلام فرمود : اى فرزند من ، پدرت روزى مرگش فرا مىرسد كه جلو آن را نمىتوان گرفت ، مرگ در آمدن تاخير نمىكند و شتاب هم ندارد ، در موقع خودش