مىرويد ، شما خيال مىكنيد كه خداوند به گناهان كسى را عذاب نمىكند چون آنها نادان مىباشند . در صورتى كه كسى به رسول خدا عناد ورزد عذاب هرگز از او برداشته نمىشود ، آدم عليه السّلام از خداوند خواست او را براى گناهش بيامرزد با اينكه توبه كرد و خدا هم او را مورد رحمت خود قرار داد ، ولى شما با عنادى كه با رسول خدا داريد باز آرزوى آمرزش مىكنيد . 21 - سماعة از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : يقين آن است كه براى رضايت مردم خداوند را به غضب نياورى ، و آنها را مورد ملامت قرار ندهى مگر خداوند شما را از فضل خود چيزى عطا نكرده است . بدانيد كه روزى را با حرص و آز نمىتوان بدست آورد ، و اگر هم اكراه داشته باشى و روزى را نخواهى نمىتوانى آن را برگردانى اگر كسى از روزى فرار كند همان گونه كه از مرگ فرار مىكند روزى خود را به او مىرساند همانطور كه مرگ او را در ميابد . 22 - ابو حيان از پدرش روايت مىكند كه گفت : من در خدمت على بن ابى طالب عليه السّلام بودم و او در بين جنگجويان صفين در حال حركت بود و صف‌ها را مرتب مىكرد ، در اين هنگام مشاهده كردند معاويه بر اسبى سوار شده و در مقابل على عليه السّلام قرار گرفته است . امير المؤمنين هم بر اسب رسول خدا كه نامش مرتجز بود سوار گرديده و حر به رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله را هم در دست گرفته و ذو الفقار را هم بر كمر حمايل نموده بود ، يكى از ياران على عليه السّلام گفت : يا امير المؤمنين مىترسم اين ملعون ناگهان بر شما حمله كند و به شما صدمه‌اى برساند . على عليه السّلام فرمود : اگر اين مطلب را از اينجا مىگويى كه معاويه در دين قابل اعتماد نيست ، و او از قاسطان شقى و خارجيان ملعونى است كه بر امامان راستين خروج كرده است ، اين درست مىباشد و امكان حمله غافلگيرانه او هست . ولى از طرف ديگر هر انسانى اجل معينى دارد و اين خود آدمى را حفظ