در يقين و رضايت قرار داده ، و غم و اندوه را در شك و ترديد و عدم رضايت و ناراحتى نهاده است . 8 - هشام بن سالم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : عمل كم و هميشگى كه با يقين انجام گرفته باشد از اعمال زيادى كه بدون يقين انجام گرفته باشد بهتر است . 9 - زراره گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين سلام اللَّه عليه بالاى منبر فرمودند : شما به حقيقت ايمان نخواهيد رسيد مگر اينكه بدانيد هر چه به شما مىرسد روى حقيقت است و خطائى در آن نيست ، و اگر از روى خطا بود به او اصابت نمىكرد . 10 - زيد شحام گويد : امام صادق سلام اللَّه عليه فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام روى ديوار كجى قرار گرفتند و به كارهاى قضائى مشغول شدند ، يكى گفت : بالاى اين ديوار جلوس نكنيد كه آن كج مىباشد ، على عليه السّلام فرمود : اجل هر آدمى پاسبان او مىباشد ، هنگامى كه از روى ديوار برخاستند ديوار فرو ريخت امير المؤمنين گاهى از اين كارها مىكرد و اين‌ها همه از يقين بود . 11 - صفوان جمال گويد : از امام صادق عليه السّلام از تفسير آيه شريفه « وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما » سؤال كردم امام فرمود : آن گنج طلا و نقره نبود بلكه در آن لوحى بود كه چهار كلمه روى او نوشته بودند . منم خدا كه جز من خدائى نيست ، هر كس به مرگ يقين داشته باشد خنده نمىكند ، هر كس به حساب روز قيامت معتقد باشد دلش خوشحال نمىگردد ، و هر كس به مقدرات اعتقاد پيدا كند جز خداوند از كسى نمىترسد . 12 - صفوان جمال گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : على عليه السّلام مىفرمودند : بنده‌اى طعم ايمان را نمىچشد مگر اينكه بداند هر چه به او مىرسد از روى واقعيت است ، و اگر از روى خطا بود به آن اصابت نمىكرد ، و بداند زيان دهنده و نفع رساننده خدا مىباشد . 13 - سعيد بن قيس همدانى گويد : روزى در ميدان جنگ متوجه مردى شدم كه دو جامه در برداشت ، اسب خود را به آن طرف حركت دادم ناگهان