العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

606

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

اصحاب پيامبر مىفرمايد : آنها ديگران را بر خود مقدم مىداشتند و ايثار مىكردند . در جاى ديگر فرموده : آنها براى محبت خداوند فقراء و نيازمندان را طعام مىدادند و به اسيران و يتيمان توجه داشتند ، و اين خود ستايش آنها مىباشد ، در اين جا مردى گفت : شما در ظاهر خود را زاهد جلوه مىدهيد ولى از مردم درهم و دينار مىگيريد و از آنها سود مىبريد . امام صادق به آن مرد گفت شما از اين سخنان درگذريد و نزاع لفظى نداشته باشيد ، و بعد متوجه ياران سفيان شدند و فرمودند اى جماعت شما ناسخ قرآن را از منسوخ مىدانيد و محكم را از متشابه تشخيص مىدهيد . در اينجا است كه گروهى گمراه مىشوند و مردم را هم گمراه مىكنند ، خود هلاك مىگردند و مردم را هم هلاك مىنمايند ، گفتند همه را كه نمىدانيم ولى بعضىها را فهميده‌ايم ، فرمود : از همين جا نفهميده‌ايد ، و همچنين احاديث رسول خدا را هم نمىدانيد . اما شما با آيات قرآنى به عمل خود استدلال كرديد و از ياران رسول خدا سخن بميان آورديد كه پروردگار از اعمال آنها ستايش كرده است ، كارى كه آنها مىكردند مباح بود و خداوند هم از آنها نهى نكردند و در برابر آنها پاداش هم دادند . مطلب از اين قرار است كه خداوند بر خلاف كارى كه مىكردند امر كرد و اين امر خدا ناسخ عمل آنها قرار گرفت ، و نهى خداوند از آن عمل براى مؤمنان رحمت بود تا اينكه به خود زيان نرسانند و عيالات خويش را ناراحت نسازند . بايد در باره ضعيفان و كودكان و پيرمردها و زنان پير و سالخورده و كسانى كه قدرت و توانايى بر گرسنگى را ندارند ، اگر تو يك گرده نان مرا صدقه بدهى ديگر براى من نانى نخواهد ماند و همه از گرسنگى هلاك خواهند شد . از اين جا است كه رسول اكرم صلى اللَّه عليه و إله فرمود : هر كس پنج دينار و يا پنج گرده نان و يا پنج دينار در اختيار دارد و مىخواهد آن را رد كند ، بهتر اين است كه آنها را براى پدر و مادرش انفاق كند و يا براى خود و عيالش بردارد ، و يا به