3 - ابراهيم بن زياد كرخى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس پنج نماز شبانه روز را با جماعت بخواند به او حسن ظن داشته باشيد و شهادتش را قبول كنيد . 4 - علقمه گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم يا ابن رسول اللَّه بفرمائيد شهادت كدام شخص قبول مىگردد و شهادت كدام كس پذيرفته نمىشود ، فرمود : اى علقمه هر كس بر فطرت اسلام بود شهادت او مورد قبول است . گويد : عرض كردم شهادت كسى كه در گناهان فرو رفته قبول مىشود فرمود : اى علقمه اگر شهادت گناهكاران قبول نشود پس بايد در شهادت دنبال پيامبران و اوصياء آنها عليهم السّلام رفت زيرا آنها معصوم هستند و گناه نمىكنند . هر گاه با چشم خود از شخصى گناه مشاهده نكردى ، و يا دو نفر به گناه او شهادت نداده‌اند او از اهل عدالت است و شهادتش مورد قبول مىباشد اگر چه او در حقيقت گناهكار باشد و هر كس غيبت او را بكند از ولايت خدا خارج شده و به ولايت شيطان مىرسد . پدرم از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكرد كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرمود : هر كس از مؤمنى راجع به صفتى كه در او هست غيبت كند خداوند آنها را در بهشت با هم جمع نمىكند و هر كس از مؤمنى به دون ارتكاب گناهى غيبت كند پرده عصمت بين آنها از هم قطع مىگردد و غيبت‌كننده گرفتار آتش مىگردد و همواره در آن جاى بد مىماند . علقمه گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم يا ابن رسول اللَّه مردم ما را به كارهاى بزرگى نسبت مىدهند و از اين جهت سينه‌هاى ما تنگ شده است ، امام عليه السّلام فرمود : اى علقمه رضايت مردم را نمىتوان بدست آورد ، زيرا زبانهاى آنها قابل ضبط نيست و هر چه بخواهند مىگويند . شما چگونه مىتوانيد از دست و زبان مردم سالم بمانيد در صورتى كه پيامبران هم از آن سالم نماندند و حجت‌هاى خداوند از زخم زبان‌ها آسوده نبودند مگر آنها نگفتند كه يوسف عليه السّلام تصميم به زنا گرفت .