و نافرمانى نرود اكنون كه به هدايت و راهنمائى بر طريق حق قرار گرفته ، و به راه راست و روشن راهنمائى گرديده بايد ثابت قدم و پابرجا باشد و بر طريق حق استقامت پيدا نمايد . 32 - امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرمودند : خداوند مىفرمايد : از بهترين بندگان من كه همه به حال او غبطه مىخورند بنده‌اى مىباشد كه سبكبار باشد ، و در انظار چندان مورد نظر قرار نگيرد ولى در باطن خود داراى ارج و اعتبار باشد . عبادت خداوند را نيكو بجاى آورد ، و در ميان مردم گمنام زندگى كند ، روزى او به قدر كفاف به او برسد و به آن صبر داشته باشد ، و هنگامى كه درگذرد وارث او كم باشند و گريه‌كنندگان او كمتر باشند . 33 - على عليه السّلام در يكى از سخنان خود فرمودند : عقل خود را زنده كرد و نفس خود را هلاك ساخت ، بدنش لاغر و باريك گرديد و خوى سركش رام شد ، براى او نورى ظاهر شد كه مقابلش را روشن كرد و راه به او نمود . او در اثر روشن شدن راه به راه خود ادامه داد تا به سر منزل مقصود و خانه امن آرامش و سلامتى رسيد و در آنجا اقامت كرد ، و با آرامى و سكون در آنجا استقرار پيدا نمود و اين همه سعادت را به خاطر دل آرام بدست آورد و خداوند را هم از خود راضى ساخت . 34 - ابن عباس رحمة اللَّه عليه گويد : از امير المؤمنين سلام اللَّه عليه از تفسير آيه شريفه « أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ » سؤال كردند و گفتند : مقصود از اولياء در اينجا كدام افراد مىباشند . على عليه السّلام فرمود : آنها گروهى هستند كه در عبادت خداوند خالص هستند و جز خداوند چيز ديگرى را در نظر نمىگيرند ، آنها همواره به باطن دنيا نگاه مىكنند در حالى كه مردم به ظاهر آن مىنگرند ، آنها به آخرت توجه دارند در صورتى كه مردم به دنيا توجه مىكنند . آنها از مال و منال جهان دست بازداشتند چون مىدانستند كه دنيا از آنها