خوشنودى و غضب انصاف خود را از دست ندهد و حق را فراموش نكند . 28 - على عليه السّلام در يكى از خطبه‌هايش فرمود : من هنگامى كه از اصحاب محمد صلى اللَّه عليه و إله ياد مىكنم يك نفر را كه به آنها شباهت داشته باشد مشاهده نمىكنم ، آنها هنگام صبح غبار آلود و زرد چهره بودند و در اثر شب‌زنده‌دارى و عبادت داراى رنگهاى زردى بودند . آنها شب را به سجده و قيام گذرانيده بودند ، گاهى چهره‌ها و زمانى گونه‌ها را بر خاك گذاشته بودند ، آنها هنگامى كه به ياد معاد و روز قيامت مىافتادند مانند آتش سرخ مىشدند ، پيشانى آنان مانند زانوى بزها پينه بسته بود زيرا آنها بسيار سجده مىكردند ، هنگامى كه نام خداوند برده مىشد از ديدگان آنها اشك جارى مىشد و مانند درخت در مقابل باد حركت مىكردند ، آنها از عتاب خدا ترس داشتند و به ثواب اميدوار بودند . 29 - امير المؤمنين عليه السّلام در يكى از خطبه‌هايش فرمود : كجا هستند آن گروهى كه به طرف اسلام دعوت شدند و آنها هم اجابت كردند و وارد اسلام شدند ، آنها قرآن را خواندند و آن را نيك دريافتند و حقيقت آن را شناختند و اسرار آن را فهميدند . آن جماعت را به طرف جهاد و جنگ با كفار فرا خواندند و آنها هم با اشتياق فراوان مانند مادرانى كه به طرف اولاد خود شتاب مىكنند به سوى ميدان‌هاى جنگ شتابان حركت كردند و با سوز و عشق به كارزار مشغول شدند و با كافران و مشركان جنگيدند . آنها شمشيرها را از نيام كشيدند و در اطراف زمين به جنبش درآمدند و براى نبرد با دشمنان اسلام صف‌ها بستند ، گروهى در راه عقيده جان سپردند و جماعتى هم نجات پيدا كردند ، اگر كسى از آنها زنده مىماند به او بشارت زنده بودن نمىدادند ، و اگر كسى جان مىداد كسى به او تسليت نمىگفت . از كثرت گريه و اشك ديدگان آنها بر هم خورده است ، و به خاطر روزه داشتن و گرسنگى شكم‌هاى آنها به پشت چسبيده است ، به علت كثرت اذكار و