العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

466

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

نخواهد چشيد مگر اين گونه قدم بردارد و همه كارش براى خداوند باشد ، اگر چه نماز و روزه‌اش زياد گردد ، امروز دوستى و برادرى و ارتباط روى مسائل مادى و دنيائى قرار گرفته ، و مردم بخاطر رسيدن به دنيا با هم دوستى مىكنند و ارتباط برقرار مىنمايند و يا با هم دشمن مىباشند . اين نوع دوستىها و دشمنىها كه براى دنيا مىباشد در نزد خداوند ارزش و اعتبارى ندارند ، راوى گويد : عرض كردم من از كجا بدانم كه دوستى و يا دشمنى من براى خدا مىباشد ، دوست خدا كيست تا من با او دوست باشم و دشمن خدا كدام است تا با او دشمنى كنم . در اين هنگام رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله به طرف على عليه السّلام اشاره كردند و گفتند اين شخص را مشاهده مىكنى گفت : آرى فرمود : دوست اين دوست خدا و دشمنش دشمن خدا مىباشد ، و شما هم آنها را دوست و يا دشمن داشته باشيد ، شما دوست او را دوست داشته باشيد اگر چه قاتل پدرت و يا فرزندت باشد و دشمن او را دشمن بدار اگر چه پدرت و يا فرزندت باشد . 2 - سعيد اعرج گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : محكم‌ترين رشته ايمان آن است كه محبت و دشمنى شما براى خداوند باشد ، هر چه مىدهى در راه خدا بدهى ، و به هر كس هم كه نمىدهى براى خدا ندهى . 3 - علاء بن فضيل گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس كافرى را دوست بدارد خداوند را به خشم آورده و هر كس كافرى را دشمن بدارد با خداوند دوستى كرده است ، بعد از اين فرمود : كسى كه با دشمن خدا دوستى مىكند با خداوند دشمن مىباشد . 4 - امام عليه السّلام در تفسير آيه شريفه « يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ » فرمود : يعنى دوستان كه با همديگر دشمنى مىكنند ، حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هر دوستى كه در دنيا براى خداوند نبوده روز قيامت تبديل به دشمنى مىگردد ، امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : فرداى روز قيامت ظالم دست خود را گاز مىگيرد ، روز كوچ كردن نزديك مىباشد ، دوستان روز قيامت از دوستى خود پشيمان خواهند