العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

462

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

به پدرم نسبت داد خداوند ايمان را از وى سلب كرد ، راوى گويد من اين موضوع را به امام صادق عليه السّلام عرض كردم فرمود : اگر از ما هم سؤال مىكردى همين را مىگفتيم . 6 - بزنطى از امام رضا عليه السّلام روايت مىكند كه امام باقر عليه السّلام فرمود : ايمان مستقر آن است كه در دل ثابت بماند و مستودع ايمان عاريه است كه ثباتى ندارد ، خداوند شما را به طرفى هدايت كرده است كه ديگران از آن خبر ندارند ، اينك خدا را بر اين نعمت سپاسگزار باشيد . 7 - بزنطى گويد : امام رضا عليه السّلام فرمود : خداوند شما را هدايت كرد و دل شما را روشن ساخت ، امام صادق عليه السّلام فرمود : ايمان يا مستقر است و يا مستودع ، مستقر ايمان ثابت است و مستودع ايمان ناپايدار ، آيا توانائى دارى كسى كه گمراه است هدايت كنى . 8 - ابو بصير گويد : از امام باقر عليه السّلام سؤال كردم معنى « هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ » چيست ، فرمود : همشهريان شما در اين مورد چه مىگويند ، گفتم آنها مىگويند مستقر در رحم و مستودع در صلب مىباشد . امام عليه السّلام فرمود : آنها دروغ مىگويند ، مقصود از مستقر آن ايمانى است كه در دل ثابت بماند و از آن جدا نگردد ، و مستودع ايمان عاريه مىباشد كه زمانى وجود دارد ، و گاهى سلب مىشود ، و زبير از اين اشخاص بود . 9 - امام عليه السّلام فرمود : زبير روز وفات رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله گفت : من شمشير خود را در غلاف نمىكنم تا آن گاه كه با على بيعت كنم ، ولى بعد شمشير خود را از غلاف بيرون كشيد و با على جنگ كرد او نخست ايمان داشت ولى بعد از آن ايمان از وى گرفته شد . 10 - سعيد بن ابى الاصبع گويد : در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم كه از او معنى مستقر و مستودع را پرسيدند ، امام عليه السّلام فرمود : يعنى مستقر در رحم و مستودع در صلب ، و گاهى هم ايمان او مستودع مىباشد و بعد از او گرفته مىشود ، زبير با نور ايمان بعد از وفات رسول خدا حركت كرد و شمشيرش را