را در قرآن عنوان كرده است . پروردگار فرمود : مرد سارق و زن سارقه را دست ببريد ، و زانيه و زانى را هر كدام صد تازيانه بزنيد ، آنها در اين هنگام به يك ديگر نگاه مىكردند ، راوى گويد هنگامى كه از محضر آن بزرگوار بيرون شديم عمر بن زر گفت : مىخواستى سؤال كنى اين حديث را از رسول خدا چه كسى روايت مىكند ، گفت : من در باره كسى كه مىگويد رسول خدا فرموده چه بگويم . 9 - ابان بن تغلب گويد امام صادق عليه السّلام فرمود : روح ايمان يكى است و از يك جا بيرون شده است و در بدن‌هاى متفرقى جريان پيدا مىكند ، و با آنها انس مىگيرد ، ولى بار ديگر از بدن‌ها بيرون مىشود و يكى مىگردد و به يك جا را مراجعه مىكند . 10 - ابو خديجه گويد : خدمت حضرت ابو الحسن عليه السّلام رسيدم ، فرمودند : خداوند متعال مؤمن را به روح خود مؤيد ساخته است ، هر گاه مؤمن كار نيكى انجام دهد و از خداوند بترسد و تقوى داشته باشد آن نفس حضور پيدا مىكند . اما هر گاه كار بدى از وى سرزند و يا مرتكب گناهى شود و از حد خود تجاوز كند از او دور مىشود ، روح در هنگام احسان مؤمن خوشحال مىشود و در هنگام بدى و گناه در زمين فرو مىرود و خود را از وى پنهان مىكند . اينك اى بندگان خدا به نعمت‌هاى خدا سپاسگزار باشيد و به عهد و پيمان او عمل كنيد ، و كارهاى خود را اصلاح نمائيد و افراد شايسته باشيد تا بر يقين شما افزوده گردد ، و سود فراوانى ببريد ، خداوند رحمت كند كسى را كه به كار نيك تصميم بگيرد و آن را مورد عمل قرار دهد ، و يا از شرى دست باز دارد ، بعد فرمود : ما به طاعت خدا و عمل براى او تاييد مىكنيم . 11 - داود گويد : از امام صادق عليه السّلام در باره گفتار رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله كه فرمود : هر گاه مؤمن زنا مىكند روح ايمان از وى دور مىگردد سؤال كردم ، فرمود : آن مانند آيه شريفه است كه گفت : وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ ، و روشن‌تر از اين آن است كه گفت وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ و در هنگام زنا اين روح از وى مفارقت مىكند .