مسجد برد تا نماز فجر را با جماعت بخوانند ، هنگامى كه نماز صبح را خواندند ، آن مرد گفت : در مسجد بنشينيم و قرآن تلاوت كنيم و ذكر خدا بگوئيم و تا هنگام ظهر در مسجد مىمانيم و بهتر است شما امروز روزه بگيريد كه روزه فضيلت دارد . آن مرد با او در مسجد نشست و با هم مشغول ذكر شدند تا آفتاب برآمد ، و بعد به تلاوت قرآن مشغول شدند تا ظهر شد و بعد از آن نماز ظهر و عصر خواندند ، و در مسجد ماندند تا نماز مغرب و عشا را هم خواندند و بعد از مسجد بيرون شدند در حالى كه آن تازه مسلمان از گرسنگى و خستگى سخت ناراحت شده بود . آن مرد تازه مسلمان با سختى و ناراحتى به منزل خود رفت ، روز بعد بار ديگر دوستش آمد و از او دعوت كرد تا همراه او به مسجد بروند و مانند روز قبل به عبادت و ذكر و تلاوت قرآن بپردازند ، هنگامى كه او را مشاهده كرد گفت : از من منصرف شويد اين دين بسيار سخت است و من طاقت تحمل آن را ندارم . اينك با مردم با سختى رفتار نكنيد ، مگر نمىدانيد كه بنى اميه با شمشير و ظلم بر مردم مسلط شدند ، ولى امامت ما با محبت و مهربانى و وقار و تقيه و حسن معاشرت و تقوى و پرهيزكارى و عبادت همراه مىباشد ، اينك كارى كنيد كه مردم با رغبت وارد دين شوند و با شما هم عقيده گردند . 11 - در وصيت رسول اكرم صلى اللَّه عليه و إله به على عليه السّلام آمده كه فرمود : اى على هر كس هفت خصلت در او باشد به حقيقت ايمان رسيده و درهاى بهشت براى او بازمىگردند ، كسى كه وضوى خود را كامل كند و نماز خود را نيكو بخواند ، و زكات مالش را بدهد و از غضب خوددارى نمايد ، و زبانش را حفظ كند ، و از گناهان توبه نمايد و مردم را به طرف اهل بيت پيامبر هدايت كند . 12 - عمار بن مروان گويد : از حضرت صادق عليه السّلام از تفسير آيه شريفه أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ سؤال كردم فرمود : اى عمار سوگند به خداوند آنها امامان هستند ، اى عمار درجات مؤمنان در نزد خداوند به اندازه محبت و مغفرت آنها در باره ما مىباشد كه خداوند حسنات