همچنين نعمت‌ها و شكر خود را برشمرد . خداوند هم در پاسخ او فرمود : شما راست مىگوئى ولى شكر آن كسى را كه نعمت من توسط او به شما رسيد انجام ندادى ، و من با خود عهد كرده‌ام ، شكر كسانى را كه به نعمت دهندگان شكر نكنند نپذيرم ، من اين خبر را به على بن فرات دادم و او هم استنساخ كرد . 21 - ابن بخترى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : ايمان به تظاهر و خودنمائى و يا اميدوارى نيست بلكه ايمان آنست كه در دل جاى گيرد و اعمال هم بر آن گواهى دهند . 22 - حسن بن زياد عطار گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم آنها مىگويند شما مؤمن هستيد مىگوئيم آرى ، مىگويند مگر مؤمنان در بهشت نيستند ، مىگوئيم آرى ، مىگويند آيا شما در بهشت هستيد در اين هنگام متوجه خود مىشويم و پاسخى نداريم . امام عليه السّلام فرمودند : هر گاه از شما سؤال كردند كه شما مؤمن هستيد ، بگوئيد ان شاء اللَّه مؤمن هستيم ، گويد گفتم هر گاه چنين بگوئيم آنها مىگويند كه شما شك داريد ، فرمود به آنها پاسخ دهيد كه ما در شك و ترديد نيستيم . ما در اين جا اگر ان شاء اللَّه مىگوئيم خداوند هم در قرآن فرموده : لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنِينَ ، در صورتى كه خداوند مىدانست آنها وارد مسجد الحرام خواهند شد ، خداوند در قرآن مؤمنان را به خاطر كارهاى نيك مؤمن نام گذارده است ، ولى كسانى كه مرتكب گناه مىشوند و يا وعده آتش به آنها داده شده هرگز مؤمن ناميده نمىگردند . 23 - عبد الرحيم قصير گويد : توسط عبد الملك بن اعين نامه‌اى خدمت امام صادق عليه السّلام نوشتم و سؤال كردم ايمان چيست ، امام عليه السّلام نوشتند ايمان اقرار به زبان و اعتقاد به قلب ، و عمل به اعضاء و جوارح مىباشد . پس ايمان به همديگر ارتباط دارد ، آدمى گاهى مسلمان است ولى مؤمن نيست ، و مؤمن نخواهد بود مگر اينكه مسلمان باشد ، پس اسلام قبل از ايمان است