العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
416
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
فضيلت داده و براى آنها اجر و مزد بزرگى معين كرده و آنها را مورد رحمت و مغفرت قرار داده است ، و نيز فرمود : مساوى نمىباشند از شما آن كسانى كه قبل از فتح مكه انفاق كرده و جهاد نمودهاند با كسانى كه بعد از آن آمدهاند . آن جماعت قبل از فتح مكه اجر و پاداششان بزرگتر از كسانى مىباشد كه بعد از فتح انفاق كرده و يا در جنگ شركت كرده باشند ، در جاى ديگر فرمود : خداوند مؤمنان شما را مقامى بلند مىدهد و صاحبان علم را بيشتر از آنها مقام عطا مىكند . در يك آيه شريفه فرمود : به آنها تشنگى و خستگى و گرفتارى در راه خدا نخواهد رسيد ، آنها در جايى گام نخواهند گذاشت كه كفار را به خشم آورد ، و از دشمن هم به آنها صدمهاى نخواهد رسيد مگر اينكه براى آنها جزء اعمال صالحه به حساب خواهد آمد . در آيه ديگر فرمود : هر چه براى خود مقدم بداريد آن را در نزد خداوند خواهيد ديد ، و نيز فرمود : هر كس ذرهاى كار خير بكند آن را خواهد ديد و اگر ذرهاى كار بد هم بكند آن را هم خواهد ديد ، اينها بودند درجات ايمان و مراتب آن در نزد خداوند . 7 - محمد بن حكيم گويد : خدمت حضرت امام ابو الحسن عليه السّلام عرض كردم گناهان كبيره آدمى را از ايمان بيرون مىكند ، فرمود : آرى و صغيره هم ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : مؤمن زنا نمىكند و مرتكب دزدى هم نمىشود در حالى كه مؤمن باشد . 8 - عبيد بن زراره گويد : ابن قيس ماصر نزد حضرت باقر عليه السّلام آمد و گفت : ما برادران دينى و ايمانى خود را بخاطر ارتكاب گناه و معصيت خارج از ايمان نمىدانيم ، امام باقر عليه السّلام فرمود : اى پسر قيس رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود مؤمن زنا نمىكند و مرتكب سرقت هم نمىشود در حالى كه مؤمن باشد اكنون هر جا مىخواهيد برويد . 9 - داود بن سليمان از حضرت رضا عليه السّلام و او از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : ايمان اقرار به زبان و شناخت با قلب ، و عمل به اركان