العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
412
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
فرموده : شما قبل از اين خود را حفظ نمىكرديد و گوش و ديده و پوست خود را از مردم مخفى نمىداشتيد ، مقصود از جلود در اين جا دامنها و رانها مىباشند كه بايد مستور گردند و از انظار پوشيده بمانند . خداوند مىفرمايد : از آنچه اطلاع ندارى و علم به حقيقت آن ندارى پيروى نكن ، و بدان كه گوش و چشم و دل همه در برابر خداوند مسئول هستند ، اينها بود آنچه خداوند بر ديدگان واجب كرده است و فرموده بايد از نگاه كردن به حرام خوددارى نمود ، اينها عمل چشم مىباشد و آن از ايمان است . خداوند براى دو دست آدميان هم واجباتى معين كرده است ، و آن اين است كه نبايد با دستهاى خود به مردم ظلم و ستم كند و بايد در جاهائى كه خداوند امر كرده آن را به كار برد ، و دستور داده كه با دست صدقه دهد و صله ارحام بجاى آورد و در راه خداوند جهاد كند ، و براى نماز طهارت بگيرد و وضوء بسازد . در قرآن مجيد فرموده : اى كسانى كه ايمان آوردهايد هر گاه خواستيد براى نماز آماده شويد ، صورتهاى خود را بشوئيد و دستها را تا مرفق شست و شو دهيد ، و سر و پاهاى خود را مسح كنيد و نيز فرمود هر گاه با كافران برخورد كرديد گردن آنها را بزنيد . هنگامى كه آنها را مجروح كرديد و خون از بدن آنها جارى شد ، دست و پاى آنها را محكم و استوار ببنديد ، بعد از اين يا بر آنها منت بگذاريد و آزاد كنيد ، يا فديه بگيريد ، تا جنگ فرو نشيند ، اينها بود واجبات دست و شمشير زدن از دست بر مىآيد . واجبات پا اين است كه با آنها در جاهائى كه خداوند معصيت مىگردد قدم نگذارى ، و بايد در جاهائى رفت و آمد كنى كه رضايت خداوند در آن مىباشد ، پروردگار فرمود : در زمين با نخوت و تكبر حركت نداشته باش تو نمىخواهى زمين را بشكافى و يا بالاى كوهاى بلند به روى . در جاى ديگر فرمود : در راه رفتن خود ميانهرو باش و بلند صحبت نكن ، و صداى بلند مخصوص دراز گوش است و در بارهء شهادت دست و پا در قرآن آيه