مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ وَ لكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً . در جاى ديگر فرموده آگاه باشيد كه با ياد خدا دلها اطمينان پيدا مىكنند ، و نيز فرمود : كسانى كه به زبان ايمان آورده‌اند ولى دلشان هنوز ايمان پيدا نكرده‌اند ، در جاى ديگر فرمود : هر چه ظاهر كنيد و يا در باطن خود مخفى بداريد خداوند شما را با آنها محاسبه مىكند . گروهى از شما را مورد رحمت و مغفرت قرار مىدهد و دسته‌اى را عذاب مىكند ، اينها بود آنچه خداوند بر دل واجب و لازم گردانيده و بايد قلب به آنها اقرار كند ، و شناخت داشته باشد ، عمل قلب انجام اين گونه كارها مىباشد ، و اساس و هستى ايمان هم در قلب است . خداوند متعال بر زبان اظهار و گفتار را واجب كرده است ، و هر چه در دل به آن اعتقاد دارد بايد بر زبان جارى گرداند ، و به آن اعتراف نمايد ، خداوند متعال مىفرمايد : با مردم به خوبى سخن بگوئيد ، و نيز فرموده بگوئيد به خداوند ايمان آورديم و به هر چه از طرف خدا آمده ايمان داريم ، و به آنچه بر شما فرود آمده مؤمن هستيم ، خداى ما و شما يكى است و ما همه در برابر او تسليم مىباشيم ، اين بود واجبات زبان و عمل او . خداوند بر گوش نيز چيزهائى واجب كرده است ، و آن اين است كه نخست گوشهاى خود را از آنچه پروردگار حرام كرده است باز دارد ، و از منهيات دورى كند ، و به سخنانى كه مورد خشم خداوند مىگردد گوش فرا ندهد و از لهويات و شنيدن سخنان بىفايده خوددارى نمايد . خداوند در قرآن فرمود : در كتاب براى شما نازل كرده ، و به شما تذكر داده ، كه هر گاه شنيديد آيات خداوند مورد استهزاء قرار مىگيرد شما در آن مجلس قرار نگيريد و از آنجا خارج شويد ، تا آنها از مقوله ديگرى سخن گويند و از ريشخند و استهزاء دست باز دارند . اما هر گاه حكم خدا را فراموش كرديد و با بدكاران و بد زبانان هم‌نشينى نموديد ، و شيطان شما را بفراموشى كشانيد ، هر گاه متذكر امر خداوند شديد از