العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
390
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
هر كس در موضوعى به مشكلى برخورد و راهى براى او باز نشد و از من هم در آن مورد چيزى نرسيده بود بايد به على بن ابى طالب مراجعه كنند ، زيرا من همه چيز را به او تعليم دادهام ، او ظاهر و باطن همه چيز را مىداند و محكم و متشابه را درك مىكند . على در تاويل و تفسير قرآن جنگ مىكند همان گونه كه من در تنزيل قرآن جنگ كردم ، شما بايد با دوستان محمد و ذريهاش دوستى كنيد و مخصوصا با امامان از اهل بيت موالات داشته باشيد و با دوستان و پيروان آنها هم دوستى نمائيد . با كسانى كه نسبت به آل محمد عليهم السّلام كينه دارند و با آنها در جنگ و نزاع هستند محبت نداشته باشيد و از آنها تبرى كنيد ، و با آنها مانند عداوت با شيطان عمل نمائيد و از دوستان و پيروان آنها هم دورى كنيد و در اين راه پايدار و مستقيم باشيد . بدانيد من كسى را به على مقدم نمىدارم هر كس شخصى را بر على مقدم بدارد او ظالم است ، و بعد از من بيعت با او روا نيست و هر كس چنين كند گمراه مىباشد ، همه كسانى كه قبل از او سر كار آمدند و از مردم بيعت گرفتند از اول تا آخر همه بر باطل هستند و خداوند آنها را مورد رحمت قرار نخواهد داد . اينها بودند شرائط اسلام و چيزهاى ديگرى هم هست ، آنها گفتند : ما شنيديم و قبول كرديم ، و از گفتار شما اطاعت مىكنيم ، و جان ما به اين سخنان گواهى مىدهد و ما به نهان و آشكار آنها ايمان آورديم ، و از آنها به عنوان امام خوشنود هستيم و آنها را راهنما و رهبران خود مىدانيم . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : من بر اين گفتهها گواه هستم ، بعد از آن فرمود : بهشت حق است و ورود به بهشت براى همه قبل از ورود من حرام است ، بعد از آن فرمود : بايد بر وجود دوزخ گواهى دهيد و تا دشمنان خاندان من وارد آنجا نشوند كسى وارد آنجا نخواهد شد . كسى كه با اهل بيت من دشمنى كند و با آنها به جنگ پردازد ، و يا آنها را ناسزا