مسائل توحيد و خداشناسى گرفته تا همه عبادات و همه را يكى پس از ديگرى مرتبا به مرحله عمل درآورد . آن طور نباشد كه واجبى را بجاى آورد و واجب ديگرى را ترك كند بايد همه را پشت سر هم و متصل به يك ديگر اداء نمايد و بطور كامل كه اجزاء آن همه به هم متصل باشند ، هر گاه مؤمن واجبات خدا و احكام را آن طور كه گفتيم بجاى آورد او مؤمن است و شايسته صفت ايمان مىباشد و پاداش خواهد گرفت . زيرا معنى ايمان اقرار است و اقرار هم اين است كه اطاعت كند و دستورات را به كار گيرد ، و طاعت هم از كوچك و بزرگ به هم پيوسته است و فرقى بين آنها نيست ، مؤمن از صفت ايمان خارج نمىگردد مگر اينكه عملى را ترك كند و صفت ايمان را از خود بيرون نمايد . او را از اين جهت مؤمن گفته‌اند و شايسته اين نام كرده‌اند كه واجبات بزرگ را پشت سر هم انجام مىدهد و از گناهان كبيره هم دست باز مىدارد ، و اگر واجبات كوچك را ترك كند و گناهان كبيره و صغيره انجام دهد از ايمان خارج نمىگردد مادامى كه گناهان كبيره را مرتكب نمىشود . اگر اين كارها را نكرد او مؤمن است و خداوند متعال مىفرمايد : اگر گناهان بزرگى را كه ما نهى كرده‌ايم مرتكب نشويد و از منهيات دست باز داريد ما گناهان ديگر شما را عفو مىكنيم و شما را در جاى بزرگى وارد مىكنيم ، مقصود اين است كه گناهان صغيره آمرزيده مىشوند . اگر مؤمن يكى از گناهان كبيره را انجام دهد ، همه گناهان او از كوچك و بزرگ مورد مؤاخذه قرار خواهند گرفت ، و مورد عقوبت و عذاب قرار مىگيرد ، اين‌ها بود صفت ايمان و مؤمن اگر به انجام اين اعمال مبادرت كند مستحق ثواب و پاداش مىباشد . اما معنى اسلام اقرار به همه طاعت‌ها در ظاهر مىباشد ، هر گاه شخصى در ظاهر اسلام را اختيار كرد و عبادات را انجام داد ولى در باطن به آنها اعتقاد نداشت او را مسلمان مىنامند و در ظاهر تحت ولايت اسلام مىباشد و شهادتش