كس را اراده كند مىآمرزد ، و گناهكاران اهل توحيد وارد آتش مىگردند ولى با شفاعت از آن بيرون مىشوند . 27 - ابو بصير گويد : از حضرت صادق عليه السّلام سؤال كردم ايمان چيست امام پاسخ مرا در دو كلمه بيان كردند و فرمودند : ايمان به خداوند يعنى اينكه در هيچ كارى خدا را معصيت نكنى ، گفتم : پس اسلام چيست او را نيز در دو كلمه بيان كردند و گفتند : هر كس شهادت ما را بگويد و عبادت‌هاى ما را انجام دهد و ذبيحه‌اش مانند ما باشد . 28 - سماعة بن مهران گويد : از امام عليه السّلام پرسيدم آيا بين اسلام و ايمان فرقى هست ، فرمود : براى شما مثلى بزنم ، گفتم بفرمائيد ، فرمود : مثل ايمان از اسلام مانند كعبه در حرم مىباشد ، گاهى مردى در حرم هست ولى در كعبه نيست ، اما بودن در كعبه لازمه‌اش در حرم بودن است ، لذا گاهى مسلمان هست اما مؤمن نيست ، و مؤمن نخواهد بود مگر اينكه مسلمان باشد . گفتم : آيا ممكن است كسى از ايمان خارج شود ، فرمود آرى گفتم به كجا مىكشاند ، فرمود : يا در اسلام باقى مىماند و يا كافر مىشود ، و بعد فرمود : اگر مردى وارد كعبه شد و در آن درگذشت او را از كعبه بيرون مىكنند ولى از حرم كه نمىتوانند خارج كنند . اگر كسى وارد كعبه شود و بعد براى شستن لباس و يا تطهير از آن بيرون گردد و سپس بخواهد بار ديگر وارد كعبه شود كسى جلو او را نمىگيرد ، و اگر كسى داخل كعبه شد و در آن از روى عمد بول كرد و يا آنجا را نجس نمود او را از كعبه بيرون مىآورند و از حرم هم خارج مىسازند و گردنش را مىزنند . 29 - امام عليه السّلام در تفسير آيه مباركه الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ فرمود آنها كسانى هستند كه به روز قيامت و زنده شدن بعد از مرگ ايمان دارند و به آنچه خداوند وعده فرموده از ثواب و عقاب تصديق دارند و ايمان و كتاب خداوند بر چهار گونه است . يكى از آنها اقرار به زبان است كه خداوند آن را ايمان نام نهاده ، و بعد گواهى به