العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
320
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
9 - محمد بن عجلان گويد : در محضر امام صادق عليه السّلام بودم كه مردى از آن جناب چيزى خواست ، امام فرمود : صبر كنيد خداوند برايت گشايش حاصل مىكند راوى گويد : امام اندكى سكوت كرد و بعد فرمود : براى من از زندان كوفه سخن بگو كه اكنون در چه حال است . آن مرد پاسخ داد زندان كوفه تنگ و تاريك و بدبو مىباشد ، و در بدترين حال قرار دارد ، امام عليه السّلام فرمود : تو خود در زندان هستى و نمىدانى و حالا مىخواهى در زندان به راحتى زندگانى نمائى ، مگر نمىدانى كه دنيا براى مؤمن يك زندان مىباشد . 10 - سماعة بن مهران گويد : امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال دوستان خود را در دنيا در معرض تير دشمنان خود قرار داده است . 11 - شعيب گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : دنيا زندان مؤمن است و از كدام زندان تا كنون خيرى رسيده است . 12 - عبد اللَّه بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن به چهار چيز گرفتار است شيطانى كه او را گمراه مىكند كافرى كه با او جنگ مىنمايد ، مؤمنى كه بر وى حسد مىبرد و اين از همه سختتر است و يا منافقى كه دنبال او را مىگيرد و نقاط ضعف او را جمع مىكند . 13 - جابر گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم فرمود : هر گاه مؤمنى از دنيا برود شياطين فراوانى كه به اندازه ربيعه و مضر مىباشند در اطراف همسايگان او منتشر مىگردند ، و اين تعداد قبلا به او مشغول بودند . 14 - اسحاق بن عمار گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : در گذشته و حال و در آينده همچنين است كه هر مؤمنى گرفتار همسايهاى مىشود كه او را آزار دهد ، و اگر مؤمن در يكى از جزيرهها زندگى كند باز كسى در آنجا پيدا مىشود كه او را رنج دهد . 15 - ابو خالد كابلى گويد : امام سجاد عليه السّلام فرمود : دوست داشتم كه به من اجازه داده مىشد سه بار با مردم سخن مىگفتم بعد از اين هر چه خدا مىخواست