العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
302
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
هنگامى كه وارد مجلسى مىشويد و در آن جا پشتىها گذاشتهاند شما در كنار پشتى وسطى قرار مىگيريد . 37 - مهزم گويد : خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيدم و از شيعيان گفتگو كردم ، فرمود : اى مهزم شيعه كسى است كه صدايش از گوشش فراتر نرود ، و اندوهش از خودش تجاوز نكند دشمنان ما را دوست نمىگيرد و دوستان ما را دشمنى نكند ، و با غاليان و تند روان مجالست نداشته باشد ، مانند سگها پارس نكند و مانند كلاغ طمع نداشته باشد . اگر از گرسنگى بميرد سؤال نمىكند ، از مردم دورى مىنمايد و از آنها مخفى زندگى مىكند ، اگر از جايى به جايى ديگر بروند در گفتار آنها فرقى پديد نمىآيد ، اگر غيبت كنند كسى از آنها احوال پرسى نمىكند و اگر در جايى حضور پيدا كنند كسى به آنها توجه ندارد ، اگر بخواهند ازدواج كنند او را به همسرى قبول نمىكنند ، از دنيا بيرون مىروند در حالى كه خواستهها را در سينهها مىبرند . اگر با مؤمنى برخورد كنند از وى احترام مىكنند و اگر به كافرى برخورد كردند از وى دورى مىنمايند ، و اگر كسى چيزى از آنها بخواهد مىدهند و در اموال خود مواسات مىكنند ، بعد فرمود : اى مهزم جدم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله به على فرمودند : دروغ مىگويد كسى كه خيال مىكند مرا دوست مىدارد ولى با تو دوستى نمىكند من شهرم و تو در آن هستى و مردم بايد از در وارد شهر شوند . مهزم گويد : عرض كردم آنها را در كجا بيابم ، فرمود در اطراف زمين ، آنها در زندگى ساده هستند و از جايى به جايى نقل مكان مىكنند ، با هم منازعه ندارند ، اگر بيمار شدند كسى از آنها عيادت نمىكند و اگر مردند كسى به تشييع جنازه آنها نمىرود . اگر نادانى آنها را خطاب كند آنها بر وى سلام مىكنند ، در هنگام مرگ جزع ندارند ، مال خود را به هم مىدهند به حاجتمندان مىرسند گفتههاى آنها با هم تفاوت ندارد و اگر چه در جاهاى مختلفى زندگى كنند ، بعد از اين رسول خدا فرمود : اى على دروغ مىگويد كسى كه ادعا مىكند با من دوست مىباشد ولى با