العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

297

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

مىكنند ، آنها از ترس مطالبى كه از آخرت بدست آورده‌اند گريه‌ها دارند آنها با بدنهاى خشك درگذشتند و با دلهاى محزون و چهره‌هاى گرفته و لب‌هاى به هم چسبيده مىباشند . آنها را بىهوش ملاحظه مىكنى ، آنها را در شب‌ها بيدار و وحشت‌زده مىنگرى ، چهره‌ها خاشع و سربزير و خشكيده هستند ، كارهاى مخفى و علنى خود را براى رضاى خداوند انجام مىدهند دل‌هاى آنها از ترس آرامش ندارند . اگر آنها را در هنگام شب ملاحظه كنى در آن هنگام كه همه ديدگان به خواب رفته‌اند و صداها خاموش گشته‌اند و حركت‌ها ساكت گرديده‌اند همان گونه كه پرندگان در لانه‌ها به خواب رفته‌اند سختيهاى روز قيامت آنها را از آرامش و سكون باز داشته است . خداوند متعال مىفرمايد : آيا اهل آباديها آسوده هستند در هنگامى كه خواب مىباشند عذاب ما آنها را فرا گيرد ، در حال ترس از خواب بيدار مىشوند و به طرف مصلى خود مىروند ، گاهى گريه مىكنند و گاهى تسبيح مىگويند و در محرابها گريه مىكنند و ناله‌ها سر مىدهند . اى احنف اگر آنها را مشاهده كنى كه در شب‌ها با حالت انحناء براى نماز ايستاده‌اند ، و اجزاء قرآن را تلاوت مىكنند ، در اين هنگام ناله‌ها و فرياد سوزان آنها بلند است ، هنگام ناله كردن آنها خيال مىكنى كه آتش گلوهاى آن‌ها را گرفته است . هنگامى كه بانك خود را بلند مىكنند خيال مىكنى كه سلسله‌هاى جهنم را بر گردن آنها افكنده‌اند ، در وقت روز اگر آنها را بنگرى كه چگونه با نرمى و آرامى حركت مىكنند ، و با مردم با حسن خلق معامله مىنمايند ، و هر گاه نادانان با آنها سخن گويند جواب سلام را مىشنوند . اين گروه هر گاه از سخنان لغو بگذرند با بزرگوارى از آن مىگذرند ، آنها هرگز گرد تهمت‌ها نمىروند و زبانشان را از بدگوئى مردم حفظ كرده‌اند ، گوشهاى خود را از شنيدن سخن‌هاى بيهوده نگه مىدارند و ديدگان خود را از