رضا به حاجب خود فرمودند اين‌ها چند بار در خانه ما آمدند و اذن ملاقات داده نشد ، حاجب گفت : آنان شصت بار براى زيارت شما آمدند و توفيق نيافتند . امام عليه السّلام فرمود : شما هم شصت بار از آن‌ها ديدن كن و سلام مرا به آنها برسان آنها در گفته خود استغفار كردند و خداوند هم از آنها درگذشت و شايسته كرامت شدند اينك بخاطر اينكه آنها ما را دوست مىدارند به آنها احسان كن و مشكلات آنها را بر طرف گردان تا به زندگى خود برسند . مردى خدمت حضرت جواد عليه السّلام رسيد در حالى كه بسيار خوشحال بود ، امام عليه السّلام فرمود : چرا خوشحال هستى گفت : يا ابن رسول اللَّه از پدرت شنيدم مىفرمود : سزاوارترين روز براى بنده روزى است كه در آن موفق شود به برادران خود كمك كند و به درد دل آنها برسد . امروز ده نفر از برادران نيازمند نزد من آمدند ، آنها داراى زن و فرزند بودند ، و از شهر ديگرى آمده بودند ، من به آنها توجه كردم و هر چه از من خواستند به آنها دادم ، از اين جهت خوشحال هستم كه خداوند توفيق خدمت‌گزارى به برادران را به من عنايت فرمود . امام جواد عليه السّلام فرمود : به جان خودم سوگند سزاوار است شما خوشحال گردى ، اگر كارى نكنى كه بعد از اين اثر اين كار خوب را از بين ببرى ، گفت : قربانت گردم چگونه اعمال من اثر خود را از دست مىدهد در حالى كه من از شيعيان مخلص شما هستم . امام فرمود : آرى صدقات و نيكى به برادران را باطل مىكنى ، گفت : يا ابن رسول اللَّه چگونه باطل مىگردد ، فرمود : اين آيه شريفه را تلاوت كن : اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد صدقات خود را با منت نهادن و آزار دادن ديگران باطل نكنيد . گفت : يا ابن رسول اللَّه من بر آنها منت نگذاشتم و به آنان آزارى هم نرسانيدم ، امام فرمود : خداوند نفرموده به كسانى كه صدقه مىدهيد منت نگذاريد و يا آنها را اذيت نكنيد ، و مقصود از آن هر گونه منت و اذيت كردن مىباشند و تنها به آنها ارتباط ندارد .