العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
271
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
گروهى هستند كه معتقد به امامت و ولايت هستند ولى مرتكب گناهان بزرگ هم مىشوند . امام عليه السّلام فرمود : مگر متوجه نيستى كه پدرم در اين باره چه مىگفت : هر گاه مؤمن مرتكب گناهى شود خداوند او را گرفتار مصيبتى مىكند ، يا در بدن او بيمارى پديد مىاورد و يا ترسى در دلش مىاندازد او هنگامى كه از دنيا مىرود گناهى ندارد . 93 - ذكريا بن آدم گويد : خدمت حضرت رضا عليه السّلام رسيدم امام فرمود : اى ذكريا از شيعيان على قلم برداشته شده ، گفتم : قربانت گردم علت آن چيست فرمود : به خاطر اينكه آنها در دولت باطل از هر كارى درمانده و كسى به آنها توجه نمىكند . آنها از جان خود مىترسند و از امام خود بيمناك مىباشند ، اى ذكريا بن آدم هر يك از شيعيان على كه مرتكب گناهى گردد و يا معصيتى از آنها سرزند چه در شب و يا در روز گرفتار غم و اندوه مىگردد و آن گناه از وى زائل مىگردد و از اين جاست كه قلم بر وى جارى نمىگردد . 96 - سليمان ديلمى گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : با پدرم به مسجد رفتيم و نزديك قبر و منبر قرار گرفتيم ، در اين جا گروهى از ياران آن جناب گرد هم بودند ، امام نزد آنها رفتند و بر آنان سلام كردند و فرمودند به خداوند سوگند من شما را دوست مىدارم و از بوى شما خوشم مىآيد . اينك ما را با تقوى و پرهيزكارى و كوشش در كارهاى خير يارى كنيد ، شما به ولايت ما نمىرسيد مگر اينكه تقوى داشته باشيد ، هر كس دنبال امامى مىرود بايد مانند او كار كند ، بعد فرمود : شما نگهبانان و پاسبانان دين هستيد و شيعيان خداوند مىباشيد ، شما از گذشتگان و آيندگان پيشى گرفتهايد . شما در دنيا به محبت ما پيش دستى كرديد و در آخرت زودتر از همه به بهشت مىرويد ، ما به ضمانت خدا و رسول بهشت را براى شما ضمانت مىكنيم ، شما پاك هستيد و زنان شما هم پاك مىباشند ، هر مؤمن خود يك صديق و هر