العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

232

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

اى سليمان از اين سخنان خوشحال شدى گفت : آرى باز هم بفرمائيد ، فرمود : امروز كسى بر ملت ابراهيم نيست جز شيعيان ما ، و مردمان ديگر از اين موضوع بهره و نصيبى ندارند . 18 گذشت از شيعيان و شفاعت از آنان 1 - داود بن سليمان گويد : حضرت رضا عليه السّلام از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : هر گاه روز قيامت فرا رسد حساب شيعيان خود را خود رسيدگى مىكنيم ، هر كس فقط حسابش با خدا باشد ما حكم خود را صادر مىكنيم . خداوند متعال هم حكم ما را قبول مىكند و هر كس حسابش با مردم باشد ، ما از وى خواهش مىكنيم حساب او را به ما ببخشد ، و اگر حساب او با ما باشد در اين صورت ما حق داريم از وى درگذريم و عفوش نمائيم . 2 - حضرت رضا عليه السّلام از پدرانش از امام حسين عليهما السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند اى على شيعيان خود را بشارت بده كه من از آنها شفاعت مىكنم در آن روزى كه جز شفاعت من كار ديگرى نمىتوان كرد . 3 - ابو الورد گويد : از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم مىفرمود : هنگامى كه روز قيامت برپا شود خداوند همه مردم را در يك زمينى جمع مىكند ، آنها همه پا برهنه و لخت هستند ، آنها را در راه محشر نگاه مىدارند ، آنها عرق مىريزند و نفس‌ها حبس مىشوند ، و مدت‌ها در اين وضع بسر مىبرند . بعد از اين منادى از طرف عرش فرياد مىزند پيامبر امى كجا هستند ، مردم مىگويند همه اين ندا را شنيدند نام او را ببريد ، بار ديگر ندا مىكنند پيامبر رحمت محمد بن عبد اللَّه كجا است در اين جا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله برمىخيزند و جلو مردم قرار مىگيرند .