بيايند و ما راهنمايان مردم هستيم . 10 - ميسره از حضرت باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : پدر ما ابراهيم از خداوند خواست و گفت : خداوندا دلهاى مردم را به طرف كعبه متوجه كن تا آنها با ميل و اشتياق به سوى خانه‌ات بروند و آن را زيارت كنند . 11 - ميسره گويد : ما در حدود پنجاه نفر بوديم در چادرى خدمت حضرت باقر عليه السّلام رسيديم ، همه در حال سكوت بودند و كسى سخن نمىگفت ، در اين هنگام امام عليه السّلام فرمود : چرا سخن نمىگوئيد ، مگر خيال مىكنيد من پيامبر هستم نه به خداوند سوگند چنين نيست با ما پيامبر فقط خويشاوندى داريم و از اولاد او مىباشيم . هر كس اين قرابت را مراعات كند و آنها را دوست بدارد و احترامشان نمايد خداوند آنها را گرامى مىدارد ، آيا مىدانيد كه مكانها در نزد خداوند فضيلت و مقامى دارند ، همه سكوت كردند و كسى پاسخ نداد ، بعد خودش فرمود : آن مكانى كه مورد احترام مىباشد مكه هست كه خداوند آن را محترم شمرده و براى خود به عنوان حرم برگزيده و خانه خود را در آن قرار داده است . بعد فرمود : آيا مىدانيد كدام محل در مكه فضيلت بيشترى دارد و باز همه سكوت كردند و سپس فرمودند آن محل بين حجر الاسود و در كعبه مىباشد كه از همه جا افضل است ، ابراهيم عليه السّلام در آنجا مقام داشت و گوسفندانش را در آن مكان علف مىداد و در همان جا نماز مىگذارد . امام باقر عليه السّلام فرمود : به خداوند سوگند اگر بنده‌اى در آن مكان قرار گيرد و روز را تا شب و شب را تا صبح نماز بگذارد و حق ما اهل بيت را نشناسد و مقام و منزلت ما را درك نكند خداوند چيزى را از وى قبول نمىكند ، پدر ما ابراهيم عليه السّلام از خداوند خواست كه دل گروهى از مردم را به طرف مكه متوجه كند ولى نخواست كه دل همه مردم را به آن توجه دهد . مقصود ابراهيم عليه السّلام از آن گروه شما بوديد و يا كسانى كه نظير شما هستند ، مثل شما در ميان مردم مانند موى سياه در گاو سفيد مىباشد ، اكنون سزاوار است