اين آيات شريفه را قرائت كردند كه خداوند مىفرمايد : پروردگار دوستى ايمان را در دل شما نهاد و دل شما را به آن زينت داد كفر و فسق و معصيت را براى شما زشت ساخت ، و آن گروه رستگار هستند . اينها به جهت فضل و كرمى است كه خداوند بر شما روا داشت و نعمتى است كه به شما ارزانى فرمود ، و خدا هر چه انجام مىدهد از روى علم و حكمت است ، و نيز فرمود : دوست مىدارند كسانى را كه به طرف آنها هجرت مىكنند ، و فرمود : اگر خداوند را دوست مىداريد او گناهان شما را مىآمرزد و خدا آمرزنده و مهربان است . مردى خدمت حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله آمد و عرض كرد يا رسول اللَّه من روزه داران را دوست مىدارم ولى خود روزه نمىگيرم ، نمازگزاران را دوست دارم خود نماز نمىگزارم ، انفاق‌كنندگان را دوست دارم در صورتى كه خود صدقه نمىدهم . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : تو با كسانى هستى كه آنان را دوست مىدارى ولى هر چه عمل كنى همان را بدست مىآورى ، و بعد فرمود : اگر از آسمان بلائى نازل گردد ، هر كس به طرف امن خود خواهد رفت ، و ما در هنگام مصيبت به رسول خدا پناه مىبريم ، و شما هم به ما پناه مىآوريد . 114 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : به خداوند سوگند نور مؤمن براى اهل آسمانها مىدرخشد همان گونه كه ستارگان براى اهل زمين مىدرخشند . امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن ولى خدا مىباشد خدا او را يارى مىكند و كمك مىنمايد ، مؤمن جز حق چيزى نمىگويد و جز از خدا از ديگرى نمىترسد . امام صادق عليه السّلام حق مؤمن از كعبه هم بزرگتر است . 115 - ابو سعيد مدائنى گويد : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم معنى گفته خداوند متعال در قرآن مجيد كه فرمود : وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ إِذْ نادَيْنا چيست فرمود : اى ابو سعيد كتابى براى ما خداوند نوشته است قبل از اينكه خلايق را بيافريند ، و اين كتاب دو هزار سال قبل از خلقت انسان‌ها نوشته شده است .