أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ . 104 - زيد بن على گويد : امام عليه السّلام فرمود : روز قيامت منادى ندا مىكند كجا هستند آنهائى كه فرشتگان با خوشى و آرامى جان آنها را گرفتند ، در اين هنگام با سلام و رحمت از آنها استقبال مىكنند و به آنها درود مىفرستند . امام فرمود : در اين جا گروهى سپيد چهره برمىخيزند و در حال انتظار بسر مىبرند ، به اين‌ها گفته مىشوند شما كه هستيد مىگويند ما دوستان امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام مىباشيم ، گفته مىشود چرا او را دوست مىداريد مىگويند براى اينكه از خدا و رسول اطاعت مىكرد ، به آنها مىگويند شما راست مىگوئيد اينك وارد بهشت شويد و پاداش كارهاى خود را بگيريد . 105 - خيثمه جعفى گويد : خدمت حضرت باقر عليه السّلام رسيدم فرمود : اى خيثمه دوستان ما را از ما سلام برسانيد و به آنها اعلام كنيد جز با عمل نيك در نزد خدا مقامى پيدا نمىكنند ، اگر مىخواهند ولايت ما را داشته باشند بايد تقوى پيشه نمايند ، اى خيثمه هر كس ولايت و معرفت ما را نداشته باشد اعمالش به او سودى نمىرساند و از عبادات خود نتيجه‌اى نخواهد گرفت . به خداوند سوگند آن چهار پا خارج مىگردد و مؤمن و كافر با او سخن مىگويند ، آن چهار پا از خانه خدا بيرون مىگردد و هر كس بر او بگذرد مىگويد : مؤمن است و يا كافر ، آنها به ولايت ما كافر شدند و يقين و اعتقادى پيدا نكردند ، اى خيثمه آنها به نشانه‌ها اقرار ننمودند . اى خيثمه خداوند يعنى ايمان كه در قرآن مجيد آمده الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ ، ما اهل ايمان هستيم و ايمان در خانه ما جاى گرفته است ، و از ما جدا مىشود ، و بوسيله ما ايمان شناخته شده است ، احكام اسلام و قوانين آن از خاندان ما بيرون گرديده و از ما به هر سو پراكنده گرديده است . اى خيثمه هر كس ايمان را شناخت و به آن معرفت پيدا كرد و خود را به آن پيوند داد ، هيچ گناهى او را آلوده نمىكند همان گونه كه چراغ فضا را روشن مىكند و نور خود را به اطراف مىرساند ، بدون اينكه از نور چراغ كاسته شود ، و