مىباشد ، علم به خداوند و كسانى كه مورد محبت خداوند هستند و يا مورد بغض او مىباشند . 58 - يكى از رواة گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن حليم و بردبار است و جاهلانه كار نمىكند و اگر كسى از روى نادانى چيزى به او گويد او بردبارى مىكند ، مؤمن ستم نمىكند و اگر هم مورد ستم قرار گرفت انتقام نمىگيرد ، بخل نمىورزد و اگر مورد بخل قرار گرفت صبر مىكند . 59 - ابو حمزه گويد : على بن الحسين عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام نماز فجر را خواندند و هم چنان در جاى خود نشستند تا آفتاب بالا آمد و به اندازه نيزه از افق سر بر آورد ، بعد از اين متوجه مردم شد و فرمود : به خداوند سوگند من گروهى را درك كردم كه براى خداوند سجود و قيام مىكردند . آنها در هنگام عبادت خداوند چهره‌ها و زانوهاى خود را بر زمين مىگذاشتند مانند اين كه صداى آتش دوزخ در گوش آنها طنين افكنده بود ، هر گاه ذكر خدا مىكردند مانند درختان تكان مىخورند ، گويا مشاهده مىكنم كه مردم از غفلت در خواب هستند ، بعد از جاى خود بلند شدند و تا هنگام شهادت خندان ديده نشدند . 60 - ابو ولاد حناط گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : على بن الحسين عليهم السّلام مىفرمود : كمال دين مؤمن از آن جا شناخته مىشود كه از سخنان لغو و بىمعنى خوددارى كند ، و در جدال و مراء شركت نداشته باشد و حليم و بردبار و شكيبا و خوش خلق باشد . 61 - ابو حمزه گويد : امام سجاد عليه السّلام فرمود : از اخلاق مؤمن آن است كه در هنگام تنگدستى انفاق كند ، و به اندازه‌اى كه وسعت دارد در زندگى زن و فرزندش وسعت دهد ، و حق را به مردم بدهد و نخست به آنها سلام كنيد . 62 - زراره گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : مؤمن از كوه هم سخت‌تر مىباشد ، زيرا از كوه كسر مىشود ولى از مؤمن و دين او چيزى كاسته نمىگردد . 63 - اسحاق بن عمار گويد : امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن در مخارج