العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
154
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
عيب خود مشغول گردد و از عيب ديگران چشم پوشى كند ، خوشا به حال كسى كه در خانهاش قرار گيرد و از نان خود بخورد ، و به طاعت خداوند مشغول گردد و بر گناهان خود گريه كند ، او به خود مشغول شود و مردم از دست و زبان او در آسايش باشند . 52 - ابو العباس گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هر كس از كار خود خوشش بيايد و از كار بد ناراحت شود او مؤمن است . 53 - زيد زراد گويد : خدمت امام صادق عليه السّلام عرض كردم : مىترسيم مؤمن نباشيم امام عليه السّلام فرمود : چرا گفتم : براى اينكه در ميان ما كسانى نيستند كه در هم و دينار را فداى برادران خود كنند ، ما مشاهده مىكنيم كه درهم و دينار نزد ما اهميت دارد تا برادرى و اخوت و دوستى امير مؤمنان . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اين چنين نيست شما مؤمن هستيد ولى ايمان شما كامل نشده است و هنگامى كه قائم ما خروج كند در آن هنگام ايمان شما هم كامل مىگردد ، و مؤمنان واقعى خواهيد شد اگر در زمين كاملى نبود خداوند ما را به طرف خود مىبرد و شما در زمين و آسمان چيزهائى مشاهده مىكرديد كه تازگى داشت . آرى بجان خودم سوگند در زمين و اطراف آن مؤمنانى وجود دارند ، كه دنيا در نظر آنها به اندازه بال مگسى هم ارزش ندارد ، و اگر همه دنيا و هر چه در آن هست به صورت يك قطعه طلا در آيد و آن را در گردن يكى از آنها بياويزند و بعد آن قطعه طلاى سرخ از گردن او سقوط كند توجه نمىكند كه چيزى از او ساقط شده زيرا دنيا در نظر آنها خوار مىباشد . آنها مخفى زندگى مىكنند و از اين شهر به آن شهر منتقل مىگردند ، از زمينى به زمين ديگر مىروند شكمهاى آنها از كثرت روزه داشتن به پشت چسبيده و لبها از زيادى ذكر و تسبيح آويزان مىباشد ، ديدگان آنها از گريه زياد به هم آمده و چهرههاى آنان زرد شده است . اين است سيماى آنها در انجيل و در تورات و فرقان و زبور و صحف خداوند فرمود : سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ