العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

129

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

ما دور هستى مىتوانى از ابو عبد اللَّه سرمشق بگيرى كه در ساحل فرات دور از ما قرار دارد . امّا اينكه گفتى در جاى سخت زندگى مىكنى مؤمن در اين دنيا غريب مىباشد و در ميان اين مردم وارونه تنها زندگى مىكند تا از اين جهان رخت بربندد و به جوار رحمت حق برود ، و امّا اينكه مىگوئى در نزد شما بودم و به شما نگاه مىكردم و نمىتوانى به مقصود خود برسى خداوند به اين نيت تو آگاه است و پاداش شما را مىدهد . 79 - سعد بن طريف گويد : خدمت حضرت باقر عليه السّلام بودم كه جميل ازرق آمد و در حضور آن جناب قرار گرفت ، در اين هنگام از گرفتاريهاى شيعه سخن به ميان آمد و از مصائب آنها گفتگو شد ، امام عليه السّلام فرمود : گروهى نزد على بن الحسين و ابن عباس آمدند و در اين موضوع سخن گفتند . امام فرمود : از آن جا خدمت امام حسين عليه السّلام رفتند و در اين باره صحبت كردند امام حسين صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : به خداوند سوگند گرفتارى و فقر و كشته شدن براى دوستان ما از دويدن قاطرها هم به سرعت پيش مىآيد ، و از جريان سيل به مسيل شتابان‌تر است ، اگر اين چنين نبود ما گمان مىكرديم شما از ما نيستيد . 80 - جابر روايت مىكند كه امام باقر عليه السّلام فرمود : هر گاه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد به او توجه مىكند ، و هر گاه توجه فرمود ، به او سه هديه مىدهد ، يا درد شديد در سرش پديد مىآورد ، يا او را گرفتار مىكند و يا ديدگانش را بيمار مىگرداند . 81 - سهل بن حنيف انصارى كه از دوستان عالى مقام على عليه السّلام بودند در كوفه وفات كردند و هنگامى كه على عليه السّلام از صفين به كوفه برگشتند سهل بن حنيف وفات كرده بود امام عليه السّلام در ضمن سخنانى كه در اين باره بيان داشتند فرمودند : اگر كوهى مرا دوست بدارد از هم پاره پاره مىشود .