العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

118

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

هنگام كه آنها براى گرفتن ماهى به طرف رودخانه و ساحل رفتند ، خداوند همان فرشته را مأمور كرد تا آن ماهى را از ساحل دور كند و به طرف آب‌هاى عميق هدايت نمايد . آنها آمدند و ماهى مورد نظر را نيافتند و آن حاكم مؤمن درگذشت ، در اينجا فرشتگان آسمان در شگفت آمدند و اهل آن شهر هم ناراحت شدند به طورى كه نزديك بود دست از ايمان و عقيده خود بردارند ، زيرا خداوند براى آن كافر وسائل بهبودى فراهم كرد ولى براى مؤمن مشكلات پيش آمد و در نتيجه حاكم مؤمن درگذشت . در اين هنگام خداوند به فرشتگان آسمانها و پيامبر آن زمان وحى فرستاد من خداوند كريم و با احسانى هستم و توانائى دارم هر كارى انجام دهم ، اگر به كسى چيزى دادم از من كاسته و كم نمىگردد و اگر به كسى چيزى ندادم براى اين نيست كه در من نقصانى پديد مىآيد ، و به هيچ آفريده ذره‌اى ستم نمىكنيم . من اگر براى كافر وسائل گرفتن ماهى را فراهم كردم و در غير فصل براى او ماهى فرستادم براى اين است كه او كارهاى نيكى كرده بود خواستم پاداش نيكيهاى او را در دنيا بدهم ، تا روز قيامت حسنه‌اى در نامه اعمال او نباشد و به طرف دوزخ هدايت گردد ، امّا مؤمن را از خوردن ماهى منع كردم براى اينكه او يك گناه كرده بود و خواستم گناهش در دنيا پاك شود و بدون گناه روز قيامت وارد بهشت شود . 43 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : از عجائب كه اگر مؤمنى از شيعيان محمد و على عليه السّلام در دنيا بر دشمنان خود پيروز شوند و اگر چنان باشند به خير دنيا و آخرت رسيده‌اند و اگر در دنيا گرفتار محنت شدند در آخرت پاداش آن را خواهند گرفت ، خيلى بيشتر از آن پاداش كه در دنيا به آن مىتوانستند برسند . و همين گونه مايه شگفتى است كه دشمنان ما اهل بيت در دنيا شكست بخورند و منكوب گردند و اگر روزى دشمنان ما مقهور و مخذول شدند به عذاب دنيا و آخرت رسيده‌اند ، و اگر در دنيا به آنها مهلت داده شد و عذاب آنان به تاخير