اين است معنى آيه شريفه : سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ * ، يعنى به آنها نعمت مىدهيم و آنها به نعمت مشغول مىگردند و خداوند را فراموش مىكنند و به گناه و فساد آلوده مىشوند و توبه و انابه و بازگشت به خدا را از ياد مىبرند . 40 - سعيد بن مسيب گويد : از حضرت سجاد عليه السّلام سؤال كردم تفسير آيه شريفه : لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً چيست فرمود : مقصود در اينجا امت محمد صلّى اللَّه عليه و إله مىباشند كه اگر آنها همگان بدين واحد و كفر گرايش پيدا نمىكردند ما براى آنها كه خدا را ناسپاسى مىكنند خانه‌هائى قرار مىداديم كه سقف آنها از طلا بود . اگر خداوند اين وضع را براى امت محمد صلّى اللَّه عليه و إله پيش مىآورد و مؤمنان از اين جهت ناراحت و محزون مىشدند ، و غم و اندوه آنان را فرا مىگرفت به طورى كه خود را از مردم دور مىكردند و با آنها ازدواج و زناشوئى نداشتند و از اموال آنان ارثى برنمىداشتند . 41 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : هر يك از شيعيان كه مرتكب گناهى شود و يكى از منهيات را انجام دهد قبل از اينكه مرگش فرا رسد گرفتار مصائب و مشكلاتى مىشود كه در اثر آن گناهانش پاك مىگردد . اين مصائب ممكن است در امور مالى باشد و يا يكى از فرزندانش را از دست بدهد و يا خود بيمار گردد ، اين گونه افراد هنگامى كه به جوار رحمت حق مىروند گناهى ندارند ، و اگر در زندگى گناهى از آنها بماند آن هم در هنگام مرگ با جان دادن سخت از بين مىرود . 42 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام به عبد اللَّه بن يحيى فرمودند سپاس و ستايش مخصوص خداوندى است كه شيعيان ما را در دنيا با گرفتارى و محنت از گناهان پاك ساخت تا عبادت و اطاعت آنها سلامت بماند ، و مستحق ثواب و پاداش خود باشند ، عبد اللَّه گفت : ما در دنيا فقط مجازات گناهان خود را خواهيم ديد . على عليه السّلام فرمود : آرى مگر نشنيدى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : دنيا براى مؤمن زندان و براى كافر بهشت است ، خداوند متعال شيعيان ما را در دنيا از