زيرا و بر پشم شتر است چون پشم ميش و موى بز و از اين رو خدا تعالى فرموده وَ مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها وَ أَشْعارِها أَثاثاً وَ مَتاعاً إِلى حِينٍ ، 80 - النحل و اين بيان حال غالب گوسفند داران و شتردارانست ، و گفتند : منظورش از گوسفند داران مردم يمن است زيرا بيشترشان گوسفند دارند بر خلاف ربيعه و مضر كه شتر دارند . گوسفند ميش است و بز جاحظ گفته : اتفاق دارند كه ميش به از بز است و چند دليل آورند . 1 - خدا تعالى در قرآن نام ميش را پيش داشته كه فرموده مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَ مِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ ، 143 - الانعام 2 - فرموده : راستى اين برادرم 99 ماده ميش دارد و من يكى ، و نفرموده 99 نه ماده بز و من يكى ، 23 - ص . 3 - فرموده : قربان او كرديم ذبحى بزرگ ( و چنانچه جاحظ گويد كه آن بره نرى بوده ، 107 - الصافات » 4 - ميش سالى يك بار زايد و يكى زايد و بز دو بار زايد و دو تا سه بچه آرد و بركت ميش بيشتر است . 5 - چراگاه ميش دوباره برويد چون گياه را ريشه كن نكند و چراگاه بز نرويد چون ريشه كن كند و ديگر نرويد . 6 - پشم ميش به از موى بز است و ارزش بيشترى دارد . 7 - چون كسى را ستايند گويند همانا كبش است و قوچ و در نكوهش گويند جز نره بز نيست . 8 - در خوارى نره بز كه خدايش داده همين بس كه پيش و پسش باز است بخلاف قوچ و از اين رو رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله محلل را به نرّه بز عاريه مانند كرده . 9 - سر ميش خوشبوتر و بهتر از سر بز است و هم گوشتش بهتر است چون گوشت بز خلط سوداء را برآرد و بلغم آرد و فراموشى فزايد و خون را تباه كند و گوشت ميش عكس آنست ( در اينجا نامهاى عربى بزغاله و بره را از نوزادى