جانوران آن را ندارند و اگر مقصود نوعى از معارف باشد روشن است كه آن را دارند ، و خلاصه حكم باينكه خرد دارند يا ندارند حكم بغيب است و غيب را جز خدا نداند ، بايد اين پايان سخن ما باشد در نفوس جانوران و اللَّه اعلم - پايان سخن او - دميرى : در غرنبق گويد كه نهايه گفته نر پرنده آبى است و از قزوينى نقل كرده كه از پرنده‌هاى راه بر است و چون دريابد كه روزگار دگرگون شده ببلاد خود برگردد و در اين هنگام رهبر پاسبانى از خود برگيرند و با هم از جا برخيزند و چون پرواز كنند بالا روند كه درنده‌اى بدانها برنخورد و چون ابر آيد يا شب شود براى خوراك به زمين نشينند بنگ ندهند تا دشمن آنها را نيابد ، و چون بخوابند سر زير بال كنند چون دانند پر آسيب پذيرتر است از سر كه چشم دارد و آن برترين عضو است و مخ دارد كه مايه زندگى است و هر كدام سر يك پا خوابند تا خوابشان سنگين نباشد ، و پيشواى پاسبان آنها نخوابد و سر زير بال نكند و به همه سو نگرد و چون كسى را دريابد بنگ بلندترى كند - پايان - ( حياة الحيوان 2 : 125 و 126 )