ظاهرش مخالف آنست مگر اينكه مقصود گوينده همان باشد و ظاهر كلام آن حضرت اينست كه طاوس جفت‌گيرى دارد و از آن آبستن شود چون فرموده نكاح كند براى آبستنى و قول ديگر را پندار عرب دانسته چون آبستنى بهمخوراكى و در قاموس گفته همخوراكى كبوتر اينست كه دهان به دهان هم در آرند . 2 - در تنبيه الخاطر ورّام است كه طاوس يمانى نزد امام صادق عليه السّلام آمد و آن حضرت به او فرمود : تو طاوسى ؟ گفت : آرى فرمود : طاوس پرنده شومى است در آستان مردمى فرو نشود جز آنان را بكوچيدن آگهى دهد . بيان : دلالت دارد كه بد فالى اندك اثرى دارد . 3 - در كافى 6 : 550 فروع : بسندش از جعفرى كه نزد ابى الحسن عليه السّلام زيبائى طاوس را نام بردند فرمود : از خروس زيباتر نيست برايت ، گفت : شنيدمش ميفرمود : خروس از او خوش‌آوازتر و با بركت‌تر است و بوقت نماز تو را آگهى دهد و طاوس بنالد از گناهى كه بدان دچار شده دميرى گفته : طاوس پرنده معروفى است و كنيه‌اش ابو الحسن و ابو الوشى است و در ميان پرنده‌ها چون اسب ميان چهارپايان عزيز و نيك است و خوى او عفت و خودنمائى و تكبر و خود بينى بر خود و طاق بندى با دم است بويژه كه ماده به دو نگاه كند و ماده‌اش پس از سه سال تخم نهد و نرش در سه سالگى پر كامل در آورد و رنگ كامل گيرد ، و ماده در يك سال يك بار تخم نهد 12 شماره يا بيش ، در بهار جفت‌گيرى كند و در پائيز بمانند درخت پر بريزد و چون درخت برگ برآرد او هم پر برآرد . و چون ماده روى تخم خوابد بسيار با او بازى كند و بسا تخم او را بشكند و از اين رو تخمش را زير مرغ خانگى نهند و آن هم بيش از دو تا نتواند زير خود گيرد ، و بايد خوراك و آب او را فراهم كنند تا از روى آن برنخيزد و هوا آن را تباه كند و جوجه‌اى كه از آن برآيد اندكى زيبا است و پيكر كاستى دارد و بايد سى روز روى آن بخوابد