فرمود : ميدانى براى چه ؟ گفتم : نه ، فرمود : براى آنكه روزش روزه باشد و چون شبش رسد بهر چه روزيش شده افطار كند و پيوسته بنالد بر حسين عليه السّلام تا بامداد كند . 5 - در دلائل طبرى - 101 - از عطيه اخى ابى عوّام كه با ابى جعفر عليه السّلام بودم در مسجد رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله كه يك اعرابى بر نره شترش رسيد و آن را زانو بند زد و به مسجد آمد و شيدا براست و چپ نگاه كرد و ابى جعفر او را فرياد زد و نشنيد و سنگى به او پرانيد و آمد و برابرش نشست و آن حضرت به او فرمود : اى اعرابى از كجا آمدى ؟ گفت : از آن سوى جهان كه دنبالم چيزى نبود از احقاف آمدم فرمود : كدام احقاف ؟ گفت : احقاف عاد فرمود : اى اعرابى در راهت بچه گذشتى ؟ گفت : بچنين و چنان ابو جعفر فرمود : و گذشتى بچنان ؟ اعرابى گفت : آرى ابو جعفر عليه السّلام فرمود : و گذشتى بچنان ؟ و پيوسته اعرابى ميگفت گذشتم و ابو جعفر عليه السّلام نشانى ميپرسيد تا فرمود : بدرختى بنام رقاق گذشتى ؟ گفت آن اعرابى به دو پاى آن حضرت برجست و دو دست بهم زد و گفت : به خدا مردى را داناتر از تو بسر زمينها ندانم آيا آنها را پا زدى ؟ فرمود : نه ، اى اعرابى ولى اينها نزد من در كتابى باشند . اى اعرابى از پس شما يك واديست كه آن را برهوت گويند و جغد و هامّ در آن ساكنند و ارواح مشركان تا روز قيامت در آن عذاب كشند . 6 - در حياة الحيوان گفته : بوم پرنده‌ايست معروف و نرش بنام صدى و قياد ( فياد خ ب ) و كنيه ماده ام الخراب و ام صبيانست و آن را كلاغ شب خوانند و خويش اينست كه بر سر هر پرنده در لانه‌اش درآيد و او را از آشيانه‌اش براند و جوجه و تخمش را بخورد ، در شب نيرومند است و هيچ پرنده تابش را نيارد ، در شب نخوابد و در روز هر پرنده او را بيند بكشدش و پرش را بكند از دشمنى كه ميان او و ديگر پرنده‌ها است از اين رو شكارچيان آن را زير دام خود نهند تا پرنده در آن افتد