و حرم كشته شوند و در روايتى محرم آنها را بكشد باكى ندارد ، حدأة است و كلاغ خاكسترى كژدم و موش و سگ گزنده . با ذكر اين پنج آگهى داده بجواز كشتن هر زيانزنى و رواست كشتن يوز پلنگ ، گرگ ، صقر و واشه و باز و زنبور و مگس و كيك و پشه و وزغ و مورچه آزاركننده - حياة الحيوان 1 ص 165 و گفته : پرستو كه زوار هندش نامند از پرنده‌هائى است كه همدم آدمى است و مسافت دور را طى كند تا بآدمى رسد ، و لانه‌اش را جايى سازد كه دسترس نباشد و اين پرنده را مردم گنجشك بهشت خوانند چون از خوراكهاى آنها كناره كند و او را دوست دارند و پشه و مگس مىخورد . و از شگفتى كارش اينست كه چشمش را بكنند و باز برگردد ، و هرگز ديده نشده كه بر سر چيزى باشد و آن را بخورد و يا با ماده‌اش جفت باشد و شب پره دشمن او است ، از اين رو چون جوجه كند در لانه‌اش شاخه‌هاى كرفس نهد كه شب‌پره از بوى آن بدش آيد و در لانه كهنه جوجه ننهد تا آن را با گل تازه بيالايد . و لانه‌اى شگفت آور سازد زيرا آن را با گل و كاه سازد و چون گل آماده نيابد خود را در آب افكند و به خاك غلطد تا بالهايش گل گيرند ، و آشيانه خود را به اندازه خود و جوجه‌هاش سازد ، و فضله در آن نيندازد و بيرون اندازد ، و چون جوجه‌هاش بزرگ شوند همين را بدانها بياموزد . و كسانى كه دچار درد يرقان باشند جوجه‌هاى پرستو را بزعفران آلوده كنند و چون بيند زرد شدند پندارند از گرما دچار يرقان شدند و برود از هند سنگ يرقان آورد و بر جوجه‌هاى خود افكند و آن سنگ ريز خطداريست ميان سرخ و سياه و آن را سنگ سنونو خوانند ، و كسى كه چاره‌جوئى كرده آن را بردارد و به خود آويزد و يا بسايد و آبش را نوشد اندكى و بفرمان خدا به شود و چون پرستو آواز رعد شنود نزديك باشد كه بميرد .