خدا تعالى بناچار سزاى درد كشتن را از كشنده بگيرد ، و گويا گرد عرش تظلم كرده و حق را گرفته ، و رواست حقيقت باشد و خدا او را به زبان آورد و گرد عرش تظلم كند و اين لطف است براى هر كه آن را شنود . و در حديث است كه شكار بىهدف درست زشت است و هم شكار كردن براى سرگرمى و بازى ، و حديث دلالت دارد كه همه جانداران از وحوش و پرنده محشور شوند ، و اثبات سزا كند ، و سود حديث بزرگداشتن ستم است و آگهى بر اينكه خدا تعالى آن را ناديده نگيرد و گرچه بگنجشكى باشد ، راوى حديث انس بن مالك است . 35 - درّ منثور - ج 4 ص 330 - از خالد كه چون نوح هر چه را در كشتى برداشت كژدم آمد و گفت : اى پيغمبر خدا مرا هم با خود بردار ، فرمود : نه ، تو مردم را ميگزى و آزار ميكنى ، گفت : نه ، مرا با خود بردار و خدا را ضامن بدهم كه هر كه امشب بر تو صلوات فرستاده نگزم . 36 - در قرب الاسناد - 41 - بسندى از مسعدة بن زياد كه شنيدم امام صادق عليه السّلام در پاسخ پرسش از كشتن مارها و مورچه در خانه كه آزار دهند فرمود : باكى ندارد آزار كن آنها را بكشيد و بسوزانيد ، ولى مارهاى خانگى كه عوامر البيوت باشند نكشيد ، و آنگه فرمود : يك جوان انصارى كه روز احد با رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله و سلم نبرد رفت و زنى زيبا داشت ، از خانه بيرون بود و چون برگشت ديد زنش از در خانه برآمد و چون ديدش نيزه بسوى او كشيد ، و او گفت مكن ولى درون خانه‌ات برو ببين چه در خانه تو است . آن جوان درآمد و ناگاه ديد مارى بر بسترش چرخيده و آن زن گفت : همين است كه مرا بدر كرده ، نيزه را بسر مار فرو كرد ، و آن را آويزان كرد و آن مار به خود مىپيچيد ، و اويش مينگريد ، و در همين ميان آن جوان به زمين افتاد و گردنش شكست ، و برسول خدا گزارش دادند ، و آن روز از كشتن آنها غدقن كرد .