خاموش كرد بجز وزغ كه در آن ميدميد ، و فرمان داد صلى اللَّه عليه و إله بكشتن وزغ و احمد هم در مسند خود همچنين آن را آورده . و در تاريخ ابن نجار است از عائشه كه گفت : شنيدم رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله و سلم ميفرمود هر كه وزغه‌اى كشد خدا از او هفت گناه محو كند . و در كامل از ابن عباس است كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله فرمود هر كه وزغه‌اى كشد گويا شيطانى كشته . سپس گفته : اينكه در روايت نخست صد حسنه گفته : و در دوّم هفتاد چنانچه در برخى رواياتست جوابش اينست كه آن مانند فرمودهء او است در نماز جماعت كه برابر 27 نماز است و برابر 25 نماز ، زيرا مفهوم عدد حجت نيست و بيان 70 با بيان صد مخالفت ندارد ، و تعارضى ميان آنها نيست ، يا شايد هفتاد براى سزا است و خداوند فزونى را بخشش كرده و هنگام وحى به او اعلام كرده پس از آن يا اينكه ثواب باختلاف نيت و اخلاص كشنده‌ها تفاوت كند و طبق كمال و نقص احوالشان و صد براى كامل است و 70 براى ديگران . و يحيى بن يعمر گفته : فزونى حسنه در باره نخست براى اينست كه تكرار زدن در كشتن آن دليل بىاهتمامى بامر صاحب شرع است زيرا اگر اهتمام ورزد در بار نخست او را كشد ، چون جانوريست لطيف و نيازى ندارد ، به بسيار زدن ، و چون در بار نخست او را نكشته دليل سستى عزم او شود و از اين رو مزدش از 100 به 70 كم گردد . و عز الدين بن عبد السلام گفته : فزونى حسنات در بار نخست براى اينست كه خوب كشته و در فرموده آن حضرت درآيد كه : چون بكشيد خوب بكشيد ، و براى آنكه پيشدستى به كار خير است و مشمول قول خدا تعالى گردد كه « پيشدستى كنيد به كارهاى خير ، 48 - المائده » و گفته : بهر كدام از دو معنى كشتن مار و كژدم بدان سزاوارتر است چون مفسده آنها بزرگتر است . 18 - در قرب الاسناد - 121 - از على بن جعفر كه از برادرم عليه السّلام كشتن مورچه