بيشتر مردم بر اينند كه عسل از دهان زنبور برآيد و از على بن ابى طالب عليه السّلام روايت است كه در خوارى دنيا فرمود : فاخرتر جامه آدميزاده در دنيا آب دهن كرمى است ، و شريفترين نوشابه‌اش فضله زنبور عسل و ظاهرش اينست كه از جز دهانست ، ابن عطيه از او چنين نقل كرده ، و از آن حضرت معروف است كه فرمود دنيا شش چيز است : خوراك نوشيدنى ، جامه ، مركوب ، منكوح و بوئيدنى ، بهترين خوراك عسل است كه جاويده مگس است ، بهترين نوشابه آبست كه نيك و بد در آن يكسانند ، بهتر جامه ديبا است كه بافته كرم است ، بهتر مركوب اسب است كه بر او مردم را كشند ، و بهتر منكوح زنست كه مبالى است در مبالى ، و بهتر بوئيدنى مشك است كه خون جانوريست . و حق اينست كه عسل از درون آنها است ولى ندانيم از دهانست يا جز آن و به نشود جز بگرمى نفس آنها ، و أرسطو كندوئى از شيشه ساخت تا بنگرد چگونه عسل ميسازند و نساختند تا آن را از درون شيشه با گل اندودند ، غزنوى و ديگران چنين گفتند و در تفسير اوسط كواشى روايت داريم كه عسل از آسمان آيد و در جاهائى از زمين رويد و مگس عسل آن را نوشد و در شمع ميان كندو ريزد و چنان نيست كه برخى مردم پندارند از فزونيهاى خوراك است و در معده تبديل بعسل شده ، اين عبارت او است و خداوند داناتر است ( حياة الحيوان ، 2 : 245 - 248 ) .