فرمان خدا را مو بمو اجرا كرده . در احياء گفته : بنگر بزنبور عسل چگونه خدا به او وحى كرده تا از كوهها خانه ساخته و از لعابش شمع و عسل برآورده و يكى را روشنى و ديگرى را درمان نموده ، سپس اگر در كارهاى عجيبش بينديشى از خوردن گلها ، دورى از پليديها و فرمانبرى از سردار خود كه بزرگتر آنها است ، و داد و دهش سردار آنها نسبت بدانها تا آنجا كه اگر يكى آلوده بدر لانه آيد او را بكشد در شگفت مانى اگر خودشناس باشى و در انديشه شكم و فرج و دلخواه خود نباشى و سرگرم بدشمنى رقيبان و دوستى رفيقان نگردى . و آنگه همه را بگذار و به خانه سازى او پرداز از ماده شمع و شكل شش گوش كه نه خانه گرد سازد و نه چهار گوش و نه پنج گوش بلكه تنها شش گوش برگزيده براى خاصيت كه دارد و بفهم جز مهندس نرسد و آن اينست كه پهن‌ترين و جادارترين اشكال است ، زيرا از مربع گوشه‌هاى تنگى بيكاره ميماند و شكل زنبور دراز و بلند است و گرد ، و مربع را وانهاده تا گوشه‌هايش تهى نمانند و اگر خانه گرد مىساخت در بيرون آنها رخنه‌هاى تهى مىماندند ، زيرا چون دائره‌ها را گرد هم فراهم آرى بهم نچسبند با اينكه هيچ شكلى از اشكال گوشه‌دار جادارتر از گرد نباشد ، و در فراهم كردن اشكال كه بيرخنه باشند همان شكل مسدس است ، و اين خاصيت اين شكل است . ببين چگونه خدا تعالى به زنبور عسل با خردى او اين را الهام كرده از لطف و عنايت خود بوجود نياز برآرش براى زندگى بشر ، فسبحانه ما اعظم شأنه و اوسع لطفه و امتنانه . و از خوى او است كه از هم گريزند و با هم بجنگند در سوراخ خود ، و هر كه نزديك كندوى آنها شود بگزند و بسا بميرد ، و چون يكى از آنها درون سوراخ بميرد او را بيرون اندازند ، و از خوى او است نظافت و از اين رو فضله خود را بيرون لانه اندازد چون بد بو است ، و او در بهار و پائيز عسل سازد و عسل بهارش بهتر