خدا او را توفيق توبه دهد و درجه ايمانش بدان افزايد و از وساوس شيطان بدور شود . 149 - در كافى - 3 : 304 - اصول بسندى از امام پنجم عليه السّلام كه اين خشم جرقه‌ايست از شيطان كه در دل آدميزاده برافروزد ، چون يكى از شما خشم گيرد چشمش سرخ شود و رگهاش باد كند ، و شيطان در او درآيد ، چون يكى از شما بر خود بترسد از اين حالت به زمين بچسبد كه بوسيله آن پليدى شيطان از او برود 150 - در حياة الحيوان - باب خاء خشاش - وهب بن ورد گفت بما رسيده كه شيطان براى يحيى بن زكريا عليه السّلام مجسم شد و به او گفت به تو اندرز دهم فرمود : نميخواهم ولى از آدميزاده به من گزارش بده گفت : آنان نزد ما سه دسته‌اند يكى از آنها از همه سخت‌ترند ، بيكى از آنها رو آوريم و او را بگناهى كشيم و او به استغفار پناهد و توبه كند و همه كار ما را تباه سازد ، باز به دو برگرديم و او هم به استغفار و توبه برگردد ، نه از او نوميد شويم و نه نياز خود را از او بر آريم ، و ما از دست او رنج كشيم . يك دسته هم در كف ، ما چون گوىاند در دست كودكان شما بهر جور خواهيم آنها را بچرخانيم و رنجى براى ما ندارند ، و دسته از آنها مانند تو معصومند كه ما هيچ اثرى در آنها نداريم و نتوانيم . 151 - در المتهجد در مصباح المتهجد 340 و 341 بسندى از عبد العظيم حسنى كه امام نهم عليه السّلام براى پسرش امام رضا عليه السّلام نوشت و دعاى طولانى كشانده تا گفته : باز گيرم از ديوان آدمى و پرى و از پياده و سواره‌شان و از دويدن و روآوردن و بازگشت آنان و از نيرنگ و شر خود آنها و شر آنچه بياورند زير پرده شب و روز از دور و نزديك و از شرّ نهان و عيان تا آنكه گويد - و از شر دناهش ( نوعى پرى ) و آهسته گوئى و بسيدن و پوشش و از چشم پرى و آدمى و از شرّ هر صورت و خيال يا سفيد و سياه يا نمونه و هم پيمان و ناپيمان از آنان كه جا دارند در هوا و ابر