چون بدين چيزها پرداختند آن مؤمن بايد برخيزد و كناره گيرد و شريك و همنشين شيطان نشود ، زيرا چيزى برابر خشم خدا نايستد و لعنت او را برنگرداند ، سپس فرمود : اگر نتواند جدا شود بايد بدلش منكر گفته آنها باشد و برخيزد گرچه به اندازه دوختن گوسفندى يا نهادن پستان و باز گرفتن آن باشد در هنگام دوختن شتر كه آن را فواق ناقه گويند . 131 - در كافى - 2 - 188 اصول - بسندش از ابى المغرا كه شنيدم ابو الحسن عليه السّلام ميفرمود چيزى جانگدازتر نيست براى شيطان و لشكرهاش از اينكه برادران دينى براى خدا يك ديگر را ديدار كنند و فرمود : دو مؤمن با هم برخورند و خدا را ياد كنند و فضل ما خاندان را و در چهره ابليس تيكه گوشتى نماند جز اينكه بتركد تا آنجا كه جانش از سختى دردى كه كشد بفغان آيد ، و فرشته‌هاى آسمان و دربانان بهشت دريابند و او را لعنت كنند تا نماند فرشته مقربى جز لعنش كند تا رانده و خسته و در افسوس بماند . 132 - در كافى : 6 : 380 - ؟ بسندش از امام ششم عليه السّلام كه جامه‌هاتان را در شب تا كنيد كه اگر باز بمانند شيطان آنها را بپوشد . 133 - و از همان : 2 : 308 - اصول : بسندش از امام ششم عليه السّلام كه فرشته‌ها ميپنداشتند ابليس از آنها است و در علم خدا از آنها نبود و از درونش را كه حميت و خشم بود برآورد تا گفت : مرا از آتش آفريدى و او را از گل . 134 - و از همان - 2 : 313 - اصول : بسندش از امام ششم عليه السّلام ( ترجمه آن در صدر شماره 114 - گذشت ) . 135 - و از همان : 2 : 135 اصول - : بسندش از امام ششم عليه السّلام كه شيطان براى آدميزاده در هر چيزى زمينه سازى كند و اگر او را وامانده كرد و گمراه نشد در مال دنيا سر راه او را گيرد و به گردن او بچسبد . 136 - در كافى : 2 : 327 - اصول بسندى از امام ششم عليه السّلام كه ابليس