با پرتو خود پرده تاريكى را سوراخ مىكند و در آن فرو ميرود دوّم چون از مشرق برآيد هوا را مانند متّه سوراخ مىكند سوم آن را بشيطان پرتاب كنند و او را سوراخ كند و بسوزاند چهارم فراء گفته اختر بالاتر اختران است چون عرب پرنده‌اى كه بسيار اوج گيرد گويند سوراخ كرد . در خود نجم هم اختلاف است ، برخى گفتند مقصود همه اختران است چون « إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ » و ديگران گفتند اختر مخصوص منظور است ، ابن زيد گفته : ثريا است ، فرّاء گفته : زحل است كه به نور خود هفت آسمان را سوراخ كند ، و ديگران گفته‌اند شهابها است كه بديوها پرتاب شوند چون خدا فرموده « بدنبال او است شهابى ثاقب » « وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ » طبرسى - ره - در ( ج 10 ص 472 ) مجمع گفته : أكثر مفسران گويند يعنى باران بده و گفته‌اند : يعنى خورشيد و ماه و اخترانش را با طلوع و غروب آنها برگردان مىكند ، و گفته‌اند ، برگردانى آسمان اينست كه در هر حال بمرور زمان خبر ميدهد و باران و روزى و جز آن بر ميگرداند ( پايان ) من گويم : دور نيست اشاره به برگشت خمسه متحيره باشد چنانچه گذشت « به آسمان كه چگونه برافراشته شده » در مسافتى دور بىوسيله نگهدارى و بىستون « وَ ما بَناها » يعنى كسى كه او را ساخته . دنباله است : [ در رانده شدن ديوها بوسيلهء شهابها ] رازى در ( ج 8 ص 246 - 248 ) تفسيرش گفته : در اختران سودهاى فراوانيست . 1 - خدا با آنها آسمان را زيور نموده . 2 - در شب تا اندازهء روشنى دهند و از اين رو اگر ابر درهمى در شب برآيد تاريكتر مىشود چون ابر جلو پرتو آنها را ميگيرد . 3 - در احوال چهار فصل اثر بخشند زيرا اجسام بزرگيند و نورانى و چون خورشيد با اخترى گرم كن همراه شود در تابستان گرما سخت‌تر شود ، زيرا مانند