دارند ، و از على عليه السّلام روايت شده كه زيبائى و زيور دارند ( پايان ) من گويم : تفسير ديگرى در روايت امام رضا عليه السّلام برايش بيان مىشود . « و روزى شما در آسمانست » يعنى اسباب روزى يا تقدير روزى ، و گفته‌اند مقصود از آسمان ابر است و مقصود از روزى باران كه سبب قوت است « و آنچه وعده داريد » يعنى ثواب چون بهشت بالاى آسمان هفتم است يا اينكه اعمال و ثواب آنها در آسمان مضبوطند و منظور از ( أيد ) نيرو است ، « موسعون » يعنى توانائيم از وسع بمعنى توانائى يا اينكه پهن كرديم ميان آسمان و زمين را يا مقصود روزى است ، و گفته‌اند يعنى قادريم بزرگتر از آن بيافرينيم « و النجم » هر ستاره يا خصوص ثريا كه نام آن شده و در برخى اخبار مقصود رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله است « وقتى فرو افتد » يعنى غروب كند يا در روز قيامت پراكنده شود يا سقوط كند يا طلوع كند و اگر مقصود پيغمبر باشد منظور معراج او است يا نزولش از معراج « و او است پروردگار شعرى » نام اين ستاره را برده براى آنكه خزاعه آن را ميپرستيدند . « و شكافت ماه » رازى در ( ج 8 ص 779 ) تفسيرش گفته : مفسران همه اتفاق دارند كه ماه شكافت و شكاف در آن پديد شد ، و اخبار صحيحه بر آن دلالت دارند ، و در امكانش شكى نيست و مخبر صادق از آن خبر داده و بايد بدان معتقد شد و امتناع خرق و التيام در فلكيات گفتهء مردمان پستى است ، و خرق و ويرانى بر آسمانها ثابت شده ( پايان ) « خورشيد و ماه در حسابند » يعنى به حساب مقدرى و معلومى در بروج و منازل خود روانه‌اند ، و امور كائنات زمينى بوسيله آنها منظم شوند ، و اختلاف فصول و اوقات پديد شود و مردم سالها حساب خود را بدانند « و نجم و درخت » مشهور است كه مقصود از نجم گياه بىساقه است و درخت گياه ساقه‌دار و برخى گفتند مقصود همان ستاره آسمانست و هر دو براى خدا فرمانبردارند . . . « قسم بمواقع نجوم » يعنى محل غروب اختران كه دليل است بر زوال اثر آنها و بر وجود مؤثرى كه هميشه اثر دارد يا مقصود منازل و مجارى آنها است ،