از سه آسمان ممنوع شدند و چون محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم را فرستاد همه آسمانها بر آنها غدقن شدند و با اختران و شهاب نگهبانى شدند كه خود از معجزه‌هاى پيغمبر است ، زيرا پيش از دوران نبوتش ديده نشدند ، گفته شده شهاب ديوها را ميكشد و گفته شده كه نميكشد . « آفريده آسمانها و زمين را به حق » يعنى براى كارى درست كه عبادت و معرفت است يا به اندازه و شكل و وضع و وصف گوناگون طبق حكمت خود « و برتر است از آنچه شريك او آورند » كه خود در هستى و پايش به دو نياز دارد و توانائى بآفرينش ندارد « و نشانه‌ها » يعنى در زمين نشانه‌ها ساخت كه دليل رهگذران باشند چون كوه و چشمه‌سار و باد و مانند آن « و بستاره ره يابند » شبانه در بيابانها و درياها ويژه بستاره ثريا و فرقدان و بنات النعش و جدى و بويژه قريشيان كه بسيار به سفر تجارت بودند و در راههاى خود از اختران رهيابى ميكردند در بسيارى روايات است كه نشانه‌ها ائمه‌اند عليه السّلام و نجم رسول خدا است صلى اللَّه عليه و إله . « و ساختيم آسمان را سقفى محفوظ » از اينكه فرو افتد يا تباه شود و از هم بپاشد تا وقتى كه خدا خواهد يا محفوظ از استراق سمع بوسيله شهاب « و آنان از آياتش » و حالاتش كه دليل بر وجود صانع و يگانگى او است و بر كمال قدرت و حكمت بالغه او « روگردانند » ناانديش . « روزى كه درنورديم آسمان را » طبرسى - ره - در ( ج 7 ص 66 ) مجمع گفته - مقصود همان لوله كردن آنست بمانند برگ كاغذ زيرا خدا بقدرت خود آسمان را درنوردد ، و از حسن است كه طى آسمان از ميان رفتن آنست « مانند نورديدن صفحه نامه‌ها » و گفته‌اند : سجلّ نام فرشته‌اى است كه كردار بنده‌ها را نويسد ، گفته‌اند نام نويسنده‌اى بود از آن پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله ( پايان ) و من گويم : اين آيه دلالت دارد بر حدوث آسمانها و امكان شكاف آنها و نابود شدن و دگرگونى حالاتشان ردّ بر حكماء كه منكر همه اينهايند . « كه فروافتد بر زمين » زيرا به صورت خوددارى آن را آفريده كه جز