است كه : نامه كردار بد و گناهانشان باشد و گفته‌اند : در نامه آنها نوشته كه بايد در سجّين باشند و آن در طبقه هفتم زمين است ، از ابن عباس و مجاهد و قتاده و ضحّاك ، و در روايت براء بن عازب رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرمود : سجّين پائينتر از هفت طبقه زمين است . شمر بن عطيه گفت : ابن عباس نزد كعب آمد و گفت : تفسير قول خدا تعالى إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ را به من بگو گفت : جان بد كار را به آسمان برند و آن را نپذيرد و به زمين فرود آرند و آن را نپذيرد تا برندش زير هفتم زمين و برسانندش به سجين كه لشكرگاه ابليس است ، و معنى آيه اينست كه نامه عملشان را آنجا نهند . و گفته‌اند : سجّين چاه سربازى است در دوزخ و قلق چاهى سربسته ، اين را ابو هريره از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم روايت كرده ، ابو مسلم گفته : سجّين نام كتاب آنها است چنانچه ظاهر آيه است ، يعنى آنچه سزاى كفار است خدا در كتابى بنام سجّين نوشته كه بمعنى سخت و دشوار است . و در ( ج 10 ص 455 - 456 مجمع ) است كه « لَفِي عِلِّيِّينَ » يعنى مراتب بلند با جلال ، و گفته شده است در آسمان هفتم كه جاى ارواح مؤمنانست ، و برخى آن را سدرة المنتهى دانسته‌اند كه هر چيزى بفرمان خدا بدان رسد ، و از ابن عباس است كه آن بهشت است ، و فراء گفته : درجات بىنهايت بلنديست . در روايت ديگر از ابن عباس است كه لوحى است از زبرجد سبز زير عرش آويخته و كردارشان در آن نوشته است ، و از براء بن عازب بروايت از پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله عليّين در آسمان هفتم زير عرش است ، ابن عمر گفته : اهل عليّين از مكانى جنانى بر اهل بهشت بنگرند و چون يكى از آنها سركشد ببهشت بهشت روشن شود ، و گويند يكى از اهل عليّين سركشيده . [ روايات ] 1 - علل الشرائع ( ج 1 ص 263 ) بسندش از امام پنجم عليه السّلام همانا سدرة المنتهى ناميده شد چون فرشته‌هاى ديده‌بان كردار اهل زمين را تا آن بالا برند ، فرمود : حافظان