ديگر كمك شوند ، يكى به صورت آدمى است و براى روزى آدميان ميانجى است ، و يكى به صورت كركس و ميانجى روزى پرنده‌ها است ، و يكى به صورت نره گاو و ميانجى روزى بهائم است ، و يكى به صورت شير و ميانجى روزى درنده‌ها است ، و چون عرش را بردارند از عظمت خدا به زانو درآيند و « لا حول و لا قوة إلّا باللَّه » به آنها تلقين شود تا به روى پاهاى خود برخيزند ( همه اينها در - درّ منثور ج 5 ص 346 ) . 27 - از ميسره كه فرشته‌هاى حامل عرش از پرتو نور بفراز خود نتوانند نگاه كنند ( درّ - منثور ج 5 ص 347 ) . 28 - از ابن عباس كه ميان كعب يكى ( منكب خ ب ) از حاملان عرش تا پائين گامش پانصد سال راه است و گفت يك گام ملك الموت ميان مشرق است تا مغرب . 29 - از ميسره كه پاهاى حمله عرش در زمين پائينتر است و سرهاشان عرش را شكافته و سر سربزيرند و بيش از فرشته‌هاى آسمان هفتم ميترسند ، و اهل آسمان هفتم بيش از اهل آسمان زيرش ميترسند ، و آنها كه زير آنند بيشتر از آنها كه پهلوى آنها است ميترسند . 30 - از ابن عباس كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله نزد يارانش بيرون شد ، و فرمود : براى چه گرد هم شديد ؟ گفتند گرد آمديم به ياد پروردگار خود و در بزرگيش انديشه كنيم ، فرمود هرگز از فكر عظمتش در نيابيد آيا به چيزى از بزرگيش شما را خبر ندهم گفته شد : چرا يا رسول اللَّه فرمود : يكى از حمله عرش بنام « اسرافيل » يك گوشه عرش را بر دوش دارد و دو پايش در زمين هفتم است ، و سرش در آسمان هفتم ، در نمونه‌اى از آفريده‌هاى پروردگار شما تبارك و تعالى ( هر سه در - درّ منثور ج 5 ص 347 ) . 31 - از ابن عباس در تفسير قول خدا تعالى « بر ميدارند عرش پروردگارت را بالاى خود در آن روز هشتا » گفت : هشت صف فرشته كه شماره‌شان را جز خدا نداند ، و گفته‌اند هشت فرشته كه سرشان زير عرش در آسمان هفتم است و پاهاشان