و بمساجد پناه برند و بناگاه خورشيد از مغربش برآيد و مردم يكباره شيون كنند تا چون بميان آسمان رسد برگردد و از مشرق خود برآيد ، و در اين هنگام است كه ايمان كسى سود ندهد . 44 - ( . . ج 3 ص 92 ) از انس است كه رسول خدا فرمود : خورشيد و ماه و اخترها از نور عرشند . 45 - ( . . ج 3 ص 300 ) از سدى در قول خدا تعالى « او است كه نمود خورشيد را تابان و ماه را روشن ، 4 - يونس » گفت : خورشيد را چون ماه نساخت تا مردم شب را از روز بشناسند ، و آنست كه فرمود « محو كرديم نشانه شب را ، 12 - الاسراء » تا آخر آيه . 46 - ( . . . . ) و ابن عباس گفته : چهره هر دو بآسمانست و پشت آنها به زمين . 47 - و از أبى ذر - ره - كه با رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله در مسجد بودم هنگام غروب خورشيد ، فرمود : اى أبا ذر ميدانى خورشيد كجا غروب مىكند ؟ گفتم خدا و رسولش داناترند ، فرمود : ميرود تا زير عرش سجده مىكند و اجازه برگشت ميگيرد و به او اجازه داده شود و اينست قول خدا « و خورشيد ميرود تا قرارگاهش 38 - يس » 48 - ( . . . ج 5 ص 263 ) از ابن عباس است كه ميخواند « لا مستقرّ لها قرارگاه ندارد » 49 - ( . . ج 6 ص 142 ) از ابن عباس « پروردگار مشرقين و مغربين 17 - الرحمن » گفت : خورشيد در زمستان مطلع و مغربى دارد و در تابستان هم مطلع و مغربى دارد جز آن مطلع و مغرب زمستانى . 50 - و در روايت ديگرى از او است كه گفت : مشرق سپيده دم و مشرق خورشيد ، مغرب خورشيد و مغرب شفق . 51 - و نيز از او است در قول خدا تعالى « نه ، نه ، سوگند بپروردگار مشارق و مغارب » گفت خورشيد هر روز يك مطلعى دارد كه از آن برآيد ، و يك